PËRSE NUK DUA TË JEM I PASUR! – NJË TRAJTIM ANALITIK I SISTEMIT EKONOMIK AMERIKANO-BRITANIK

Edhe pse në pamje të parë duket sikur titulli ka të bëjë me asketizmin, modestinë, apo me konceptin e vetëpërmbajtjes; në fakt, nuk ka të bëjë me një trajtim moral të kësaj teme. Përkundrazi, dua të ndaj një mendim analitik mbi sistemin ekomomik në vetvete, mbi të metat e tij, dhe mbi pasojat negative tek rinia.

Të gjithë e duam pasurinë. Secili nga ne kërkon t’i plotësojë nevojat, të bëjë një jetë të mirë, të rehatshme, të investojë, e madje të ketë edhe një pozicion të konsiderueshëm në shoqëri. Të gjitha këto janë të ngulitura në ADN-ën tonë. Lakmia për më shumë dhe dëshira për të grumbulluar pasuri janë natyrore, por kjo nuk mjafton në jetën reale për të mbijetuar. Jeta është betejë shumë e vështirë, dhe kjo betejë nuk fitohet me dëshira, me lakmi, apo ëndërra, por me mençuri e me pranim të realitetit – me këmbë në tokë siç e themi në gjuhën e përditshme.

Ekonomia moderne nuk është si ajo e një apo dy shekujve më parë. Në një botë të lirë, kur popullsia ishte shumë më e vogël, kur natyra ishte e pa shfrytëzuar plotësisht, kur shitja e mallit të prodhuar ishte e garantuar në treg, puna e sipërmarrja, sëbashku me një familje të fortë, të garantonin pasuri. Me fjalë të tjera, tregu ishte i lirë, i pakontrolluar nga shteti, paraja kishte vlerë reale, jo thjesht printim të paras fiat (pa vlerë reale në vetvete), kështu që të bëheshe i pasur apo jo varej më shumë nga aftësia personale.

Ekonomia e kohës sonë është krejt ndryshe. Shteti ka kontroll të pa imagjinueshëm e të paperceptueshëm siç duhet nga ne njerëzit e thjeshtë. Dëgjojmë të flitet shumë për aftësi sipërmarrëse apo për investime private, sidomos në vendet perëndimore. Ëndërra e shumicës së të rinjëve amerikanë apo europianë, apo tanimë kudo në botë, është që një ditë të bëhen sipërmarrës, të kenë kompanitë e tyre, të vozisin makina të shtrenjta, e të hyjnë në listën e vogël të një-përqindëshit të miliarderëve.

Ky është përshkrim tepër naiv dhe mashtrues i sistemit ekonomik amerikan, apo i sistemit ekonomik në të gjithë botës pasi amerikano-britanikët e kanë imponuar sistemin e tyre në të gjithë rruzullin tokësor. Që një ditë të bëhesh një sipërmarrës i suksesshëm nuk është asgjë tjetër veçse propagandë shtetërore amerikane ndërkohë që rrugëve të Amerikës janë me miliona ata që kanë ngelur të pastrehë, pa sigurim shëndetësor (nuk mund të trajtohen e shërohen në spital), pa familje, dhe enden si qenë endacakë duke pritur vdekjen.

Koncepti i sipërmarrjes ekonomike është koncept amerikan që mashtron rininë, e që e pengon atë për të kuptuar ekonominë reale amerikane apo globale. Të jep përshtypjen sikur sistemi ekonomik favorizon punën e individit, dëshirat, ëndërrat, dhe aftësitë investuese. Realiteti është krejtësisht ndryshe.

Si modeli ekonomiko-politik simbol i ekonomisë moderne, Amerika reale, ndryshe nga Amerika e propagandës apo ajo që dëgjojmë në lajme e filma, është Amerika e kontrollit të madh. Ekonomia amerikane është plotësisht e kontrolluar nga Qeveria ashtu siç ishte e kontrolluar ekonomia e planifikuar socialiste në Shqipëri gjatë kohës së Enver Hoxhës, porse e paraqitur me një ambalazh apo paketim të ndryshëm.

Qeveria amerikane ka monopolin e printimit të dollarit, kontrollon tokën, bën ligjet sipas nevojës së elitës drejtuese, ka të drejtën të taksojë çdo biznes apo transaksion fitimprurës, gëzon të drejtën të ndalojë me ligj çdo biznes apo transaksion fitimprurës, madje përfshirë edhe ato jofitimprurëse, siç janë donacionet, ashtu sikurse gëzon të drejtën të implementojë politike fiskale në interes të elitës drejtuese. Dhe mbas gjithë kësaj, Amerika flet për liri sipërmarrëse.

Të jesh i zoti, punëtor i fortë, e me aftësi të spikatura nuk të garantojnë aspak sukses në Amerikë sepse ekonomia është rreptësisht e kontrolluar. Edhe pse në pamje të parë ndryshon me ekonominë tipike socialite, korporatat nuk janë asgjë tjetër veçse entitete ekonomike të ngjashme me ndërmarrjet ekonomike shtetërore të kohës së socializmit në Bashkimin Soviet apo të Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë.

Korporatat nuk janë entitete ekonomike të ngritura nga individë të thjeshtë, por të ngritura nga dora e shtetit. Ato janë vetë shteti, të kontrolluara nga shteti, të monitoruara nga shteti, që operojnë me lejen e shtetit, që taksohen nga shteti, e favorizohen nga shteti, dhe shteti nuk është një koncept abstrakt siç mashtrojnë e gënjejnë amerikano-britanikët, por një grup individësh – ajo që njihet si elita drejtuese.

Kjo që kërkoj të shpreh nuk ka për qëllim as të dekurajojë rininë e as për të kritikuar sistemin ekonomik amerikano-britanik sepse shumë elementë kanë të bëjnë me natyrën e ekonomisë moderne, me teknologjinë, me natyrën e industrisë së rëndë, apo me shtimin e popullsisë (që kërkon kontroll e disiplinë shtetërore), por dua të vë në dukje realitetin ashtu siç është në mënyrë që njerëzit ta ndryshojnë qasjen e tyre ndaj sistemit politik e ndaj ekonomisë.

Me fjalë të tjera, të gjithë kemi dëshirë të bëhemi të pasur e të bëjmë një jetë luksoze, e ndoshta ta kthejmë aftësinë sipërmarrëse në pjesë të historisë sonë të suksesit, por kjo varet nga realiteti politik dhe nga natyra e vërtetë e sistemit ekonomik.

Thënë shkurt, ëndërra që të bëhesh i pasur është larg realitetit ekonomik. Mund të jesh punëtor i zoti e të kesh aftësi sipërmarrëse, por kjo nuk do të thotë asgjë. Përpara dy shekujsh nëse ishe i fortë fizikisht, kjo të garantonte pasuri sepse tregu ishte i lirë dhe shitja e mallrave ishte e garantuar. Kur ekonomia ishte e thjeshtë e me teknologji jo të sofistikuar, forca dhe aftësia sipërmarrëse bënin diferencën. Pra, pasuria varej shumë nga aftësia e vetë njeriut se sa nga rregullat e tregut.

Në ekonominë moderne, pra tipikisht atë amerikane, që aftësia sipërmarrëse të garanton sukses është mashtrim i pastër. Në fakt, kjo e bën Amerikën shumë më të rrezikshme se sistemet e deklaruara komuniste, siç ishte Bashkimi Soviet, për shembull.

Dikush mund të argumentojë se ka plotë shembuj në Amerikë që e kanë nisur biznesin thuajse duke qenë të pastrehë, dhe kanë përfundur në milionerë. Sigurisht që Amerike e ka shumë të zhvilluar tregun e propagandës. Qeveria amerikane kërkon ta mashtrojë rininë amerikane, dhe rininë kudo në botë, me raste e shembuj të thurura bukur nga industria e propagandës, por nuk flet konceptualisht për modelin.

Nuk mjafton një apo dy shembuj për të vërtetuar një model ekonomik ndërkohë që shembujt që e hedhin poshtë atë janë shumë më mëdha në numër.

Për ta mbyllur, ekonomia moderne është e kontrolluar rreptësisht nga shteti, qoftë me mekanizma formalë e ligjorë, e qoftë përmes dorës së padukshme shtetërore të elitës drejtuese. Sigurisht që mund të jetë e shpjegueshme se pse ekonomia është kaq e kontrolluar nga shteti. Rritja e popullsisë mund të jetë një arsye, apo natyra e industrisë së rëndë që nuk mund të zhvillohet nga sipërmarrës të thjeshtë, por nuk është ky diskutimi.

Konkluzioni është ky: ekonomia moderne i ka opsionet e limituara për të përmbushur ëndërrat e individit për t’u bërë i pasur apo sipërmarrës i suksesshëm. Ky nuk është faji domosdoshmërisht i Amerikës apo i Perandorisë Britanike. Është natyra e ekonomisë moderne që i ka mundësitë e limituara. Pra, një qytetar mesatar i klasës së mese, ku bëjmë pjesë ne të gjithë, i ka mundësitë shumë të limituara për t’u bërë i pasur pavarësisht endërrave që kemi apo embiciet që zhvillojmë për shkak të propagandës perëndimore, dhe ky është faji i Amerikës – gënjen e mashtron rininë me shembuj përjashtues të qendisura nga dora e regjimit shtetëror, me propagandë filmash, e me ideologji politike helmuese të përhapur nga politika amerikane se aftësitë sipërmarrëse janë garanci suksesi.

Suksesi i vërtetë qëndron në pranimin e realitetit. Është e vërtetë që ka njerëz të pasur, ka individë që i ka kapur lapsi i padukshëm i regjimit politik për t’i promovuar, ka njerëz që sillen si të pasur ndërkohë që janë aktorë që fshehin investitorët e vërtetë të elitës drejtuese. Secili nga këta individë mund të bëjë një jetë të mirë ndoshta, por nuk janë aty se janë atë të aftë e sipërmarrës, porse ata i ka kapur lapsi, ndoshta i rastësisë e ndoshta se ata kanë ca cilësi që i hyjnë në punë makinerisë ekonomike mashtruese, siç është makineria ekonomike mashtruese amerikano-britanike.

Njeriu mund të bëhet i pasur, por jo duke besuar përrallat mashtruese amerikane e ato britanike, por duke jetuar një jetë pa ëndërra boshe, me një standard brenda mundësive, duke ulur shpenzimet, duke jetuar një jetë jo sipas stilit të imponuar nga mashtrimi politik shtetëror, por ashtu siç i përshtatet nevojave të individit.

Njeriu duhet të ketë ëndërra e ambicie të mëdha. Këtë gjë e promovon edhe feja islame shumë. Muslimani nuk duhet ta çojë jetën dëm, por, ndryshe nga Amerika mashtruese, feja islame na nxit që të bëhemi të mençur, të jemi të kënaqur me aq sa na ka dhënë Allahu, e ta kërkojmë pasurinë vetëm në ato rrugë që i ka lejuar feja, dhe kjo e fundit ka shumë rëndësi për të jetuar një jetë të mirë. Feja islame nuk i garanton robit pasuri me patjetër, por lumturi. Njeriu mund të jetojë i lumtur me aq pasuri sa ka. Njeriu mund të jetojë i lumtur duke mos i bërë padrejtësi të tjerëve, duke i ushqyer fëmijët me pasuri të lejuar, duke jetuar një stil jete aq sa mund ta përballojë, e jo duke imituar mashtrimet politike shtetërore.

Stili amerikan është stili i mashtrimit, ndërsa feja të mëson të hapësh sytë. Unë nuk dua të jem i pasur. Atë pasuri që e ka shkruajtur Zoti, ajo do të vijë me patjetër, por me kusht që të kërkohet me rrugë të lejuara sipas fesë. Feja garanton lumturi; pasuria është në dorë të Allahut. Ai i jep kujt të dojë dhe ia pakëson atij që do ndërsa Amerika mashtron, gënjenë, dhe shkatërron jetë njerëzisht duke e helmuar rininë me ideologji boshe se aftësitë e tyre sipërmarrëse garantojnë suksese në sistemin ekonomik amerikano-britanik ndërkohë që shteti ka kontroll absolut mbi ekonominë.



Sabri Lushi

Gusht 2026

UNIVERSAL INCOME IS A GOVERNMENTAL DECEPTION, A LIE, AND A BIG TRAP

Perhaps for the first time in human history, our granted access to natural recourses, i.e. through labor and human skills in general, has been fully replaced by technology. There is no doubt that this is unprecedented, to the extent that serious questions are being raised with regard to the future of humanity, or, better to say, the modern government is trying to make this case, meaning, that our role as humans will be put in question.

In order to understand properly every issue or problem, I think one must approach it both specifically and wholesomely, as well as by bringing into the picture the very fundamental principles and truths of life.

The truth of the matter is that almost all the roles of humans, such as labor, professional skills, services, and even roles which have to do with data analysis, thinking, or decision making are fully replicated by the advanced technology. From the very simple manual tasks to the most complicated and difficult human work, including fields such as health care, education, judiciary, technology operation of all kinds, art etc. are all being replaced by technology and artificial intelligence.

Consequently, the modern industry will have a significantly smaller demand for human role, not to say eventually the demand will approach frightening point of zero. In other words, it will be extremely difficult for people to find a job because what we can offer as humans, such as physical work and professional skills, are not needed any more. This is unprecedented.

Naturally, everyone of us wonders how we are going to live, how we are going to earn income, and how we are going to pay the monthly bills, without even thinking at the moment about the psychological and spiritual challenges that we are going to face in the age of ‘valueless’ humans.

In this regard, one of the obtrusive solutions that has been proposed by the modern government or the ruling elite is the concept of the Universal Income (UI). They say that each citizen will receive an income from the government regardless of the economic status, understandably enough to cover basic expenses. In fact, countries such as Canada have even experimented with the idea of the UI through pilot projects.

While we all agree that humanity is about to experience one of the most interesting and perhaps most challenging times of human history, I believe that the solution is not complicated even though it could be very difficult, ambitious, and easier said than done. At the same time, the solution to the problem requires an outside-the-box approach, something which, I think, only the religion can offer, more particularly, the religion of Islam as the only authentic divine religion.

When the modern government proposes to offer us a guaranteed monthly income regardless of our economic status, we can infer from this seemingly bold economic remedy that the technological replacement of humans cannot be challenged. We take it as a fact. In plain language, the Government is trying to convince us that the replacement of humans by technology is an inevitable phenomenon that we must learn to cope with and adapt to the new situation.

The truth of the matter is that it is not the technology replacing us, but the modern government. It is a political decision, not a transformation of the reality. The sun still rises from the east, the water still is vital to the existence of life, photosynthesis remains the same, and human needs have not changed, be it physiological, psychological, or spiritual. Likewise, technology has not come to us to tell us that we must not fulfill our needs; it is the Government the one imposing on us limitation to fulfill our needs, which is to say, restricting our access to natural resources.

So, the modern technology is not replacing us; it is simply transforming our relation with the Government. In the past, the role of the government was to put order in the society in order to have a disciplined access to natural resources while we possessed in our hands leverage or a card. People used their individual skills and labor in order to earn income and, by extension, feed themselves without each having a direct access to natural resources. We were in need of each other. That was the very underlying concept which built civilizations.

For better or for worse, the modern government has disturbed this balanced. Our professional skills and physical work are about to lose value within the political organization of human society. This does not necessarily raise questions about our role as humans, but, indeed, it puts a question on the validity and the viability of the current political organization of the society.

To say that technology replaces humans – therefore, we have to panic about the future because we can no longer find a job, this is true only within the current political organization of the society. However, the highly advanced technology is not preventing us from having access directly to the nature, by growing food and keeping livestock.

Therefore, the problem that we are facing is purely political, not technological. Whether we can have access directly to the land, to grow food and raise livestock in order to feed ourselves, this will face political challenges, rather than technological.

The nature has not changed. If one’s muscles or professional skills are not demanded by the market (of the current political organization of the society), then he or she has to find another way to use his or her muscles and professional skills, such as by going directly to the nature.

Thus, it is wrong and very misleading to say that technology will replace humans. It will only render the current political system as dysfunctional. While within the current political system we might be considered as redundant, this does not prevent us to look for solutions in order to survive. After all, the land belongs to God, and the land of God is wide, so we have the God-given right to strive for survival.

In order to avoid exactly this search of humans for survival, especially if that search is guided by religious instructions as revealed by God, which could render the modern government as actually the main problem that we have, the Government is trying to appease us with deceptive remedies, such as universal income, which will remain never become a reality, anyway. In other words, as if the Government is saying, “technology has put you in a very difficult situation (you are useless), but I (the Government) will give you some money out of generosity in order to help you survive.” Very cunningly, the Government is trying to portray the situation as a natural catastrophe, and not as a human made problem.

As for the Universal Income, it will never be a solution. First, the Government cannot be trusted. We are paying more taxes, prices are becoming increasingly unaffordable, healthcare is deteriorating, so a government that not tackling positively things which are within its domain currently, how can we trust such a government to give us in the future an unconditional income?!

To reiterate, the biggest problem of the Universal Income is that it is a governmental remedy while the Government cannot be trusted. At the same time, living a parasitical lifestyle will undermine the very natural of humans, which is, the inherent need or inclination to build, work, explore, and develop.

To conclude, we cannot deny the fact that the advancement in technology is unprecedented. While this is being presented by the Government as the time of the replacement of human roles, I believe that we are about to face a major political challenge, rather than technological. The replacement of humans by technology and artificial intelligence will actually undermine the very foundations of the current political organization of the society. Out of survival, humans will seek to have access directly to the nature whereas the Government will show its true colors – as a dysfunctional system.

Therefore, the UI will be used by the Government as a deception to prevent people from taking the situation into their hands and find solutions.

In my view, given the fact that the problem that we are facing is related to technological advancement, the best way to find a solution is by removing the Government from the equation. This current political system will be dysfunctional.



Sabri Lushi

August 4, 2026

ROLI I GRUAS NËN SISTEMIN POLITIK BOTËROR AMERIKANO-BRITANIK

Fjala rreth së cilës sillet i gjithë sistemi politik sekularist amerikano-britanik është kontrolli. Edhe pse kjo nuk është një gjë e gabuar, sepse kontrolli është i paevitueshëm në jetën e kësaj bote burimet natyrore të së cilës janë të kufizuara, problemi qëndron tek qasja që amerikano-britanikët kanë ndaj këtij koncepti.

Nëse feja islame e trajton kontrollin si domosdoshmëri e organizimit të jetës sociale e politike të shoqërisë njerëzore për t’i shërbyer një qëllimi shumë madhor, siç është të jetuarit të jetës sipas udhëzimit hyjnor, që përputhet plotësisht me natyrshmërinë e njeriut, e njëkohësisht për ta përgaditur atë për jetën e përhershme në Parajsë burimet e së cilës janë pakufi, sekularizmi amerikano-britanik e konsideron kontrollin e njeriut si qëllim në vetvete.

Për të qenë objektiv, amerikano-britanikët kanë arritur të ngrenë sistemin politik më efikas e më të sofistikuar për kontrollin e njeriut. Nuk besoj se në historinë e njerëzimit ka ekzistuar ndonjë sistem politik kaq i mirë-organizuar e kaq tiranik sa i përket kontrollit.

Kontrolli politik është thelbi i komunizmit amerikano-britanik. Ai është themeli mbi të cilin është ngritur shteti modern sipas modelit amerikano-britanik. Kontrolli politik ka qenë dhe vazhdon të jetë motivi i zbulimeve shkencore, i zhvillimeve shoqërore e teknologjike, i ndryshimit rrënjësor të sistemit ekonomik, i ndryshimeve kulturore, dhe i reformimit të vazhdueshëm të sistemit ligjor anembanë botës. E gjitha për ta konsoliduar e sofistikuar kontrollin politik të shoqërisë njerëzore.

Sa i përket gruas dhe rolit të saj në prizmin e sekularistëve amerikano-britanikë, nuk ka dyshim se është investuar politikisht pafund për ta transfrormuar atë dhe rolin e saj plotësisht në mënyrë që t’i shërbejë në maksimum kontrollit politik.

Amerikano-britanikët kanë menaxhuar si asnjëherë më parë ta nxjerrin gruan nga pushteti natyror i familjes, dhe ta vendosin atë nën pushtetin e shetit sekularist amerikano-britanik. Babai e bashkëshorti nuk janë më kujdestarët e saj, por shteti, që në vetvete është pushteti global amerikano-britanik. Gruaja është subjekt i shtetit, e kontrolluar nga shteti, që varet nga shteti, që i shërben shtetit, e që pushtetin apo kujdestarinë parësore mbi të e ka shteti.

Gruaja tipike moderne, ashtu siç amerikano-britanikët e kanë projektuar në laboratorët e tyre të industrisë së kontrollit të njeriut, është një shërbëtore e shtetit. Ajo duhet të edukohet nga shteti, të mbrohet nga shteti, të mbështetet financiarisht direkt dhe në mënyrë independente nga shteti, e për rrjedhojë, ajo duhet t’i bindet shtetit në mënyrë formale e informale. Bashkëshorti dhe babai i vërtetë i gruas moderne është shteti sa i përket kujdestarisë së saj.

Objektivi final i shtetit modern sipas modelit amerikano-britanik, çdo grua duhet të kontrollohet nga shteti, ashtu sikurse çdo grua duhet të jetë spiune apo agjente e shtetit sepse vetëm kështu maksimizohet kontrolli i shoqërisë. Me fjalë të tjera, shteti ka akses informal, apo sekret, ndaj çdo gruaje, sidomos nëse kërkohet një gjë e tillë për arsye politike.

Kjo është një nga shumë arsyet se pse shoqëria moderne po shkatërrohet. Perëndimi në vetvete është shpartalluar nga pikëpamja sociale. Gruaja perëndimore e ka humbur çdo aftësi për të luajtur rolin e saj natyral: për të formuar familje, për të lindur fëmijë, e për t’i edukuar ato.

Shkatërrimi dhe transformimi i gruas në shërbëtore e spiune shteti është themeli i shkatërrimit të familjes apo i martesës. Sipas ligjeve amerikano-britanike, që në të vërtetë janë ligje mesjetare nga pikëpamja e tiranisë politike, martesa mes një burri e një gruaje është thjesht një mekanizëm kontrolli dhe një mjet shumë i volitshëm për goditjen politike në mënyrë të parikuperushme të mijëra e miliona burrave energjia dhe talenti i së cilëve do të ishte pengesa kryesore për zbrapsjen e tiranisë politike amerikano-britanike globale.

Fatkeqësisht, amerikano-britanikët jo vetëm që nuk po zbrapsen nga përhapja e shkatërrimit në Perëndim, por ata po këmbëngulin që këto ligje e politika anti-njerëzore t’i përhapin me të njejtin intensitet në vendet muslimane, apo qoftë edhe në vende me origjinë muslimane siç është Shqipëria.

Kështu që është detyra jonë qytetare që t’i ekspozojmë politikat e mbrapshta amerikano-britanike, dhe t’i denoncojmë publikisht ligjet anti-njerëzore amerikano britanike, ligjet e shkatërrimit të njeriut, dhe ligjet e shkatërrimit të familjes.

Shteti modern kontrollon gjithçka: tokën, ekonominë, bankat, arsimin, ligjet, gjykatat, policinë, ushtrinë, akademitë e shkencave, mediat, tregjet, furnizimin ushqimor, punëdhënien, taksat, licensat e bizneseve, transportin, printimin (emetimin) e parasë, mediat, shtëpitë botuese, institucionet fetare, por mbi të gjitha, shteti modern kontrollin njeriun. Edhe pse që të dy, burri e gruaja, janë të kontrolluar nga shteti modern, kontrolli i gruas në mënyrë të drejtëpërdrejtë nga shteti, duke e anashkaluar babain apo bashkëshortin, është shkelja më flagrante nga pikëpamja politike e shtetit modern sipas modelit amerikano-britanik.

Nën Qeverinë Botërore Amerikano-Britanike shumë gjëra nuk mund t’i ndryshojmë; ato janë jashtë kapacitetit tonë individual, por kemi në dorë t’i edukojmë njerëzit e t’i bëjmë ata me dije rreth nivelit të kontrollit politik që na është diktuar nga amerikano-britanikët, kontroll i cili po e shkatërron njerëzimin.

Ashtu sikurse një djalë i ri i cili planifikon të ndërtojë familjen e tij duhet të ketë dituri rreth detyrave të tij si kujdestar i familjes, rreth cilësive të një gruaje të përshtatshme, po ashtu ai duhet të ketë njohuri edhe për rolin e gruas në shtetin modern, për ligjet anti-familje që na janë imponuar, dhe për politikat globale amerikano-britanike për shkatërrimin e familjes.

Vetëdija dhe dituria janë armët më të mira për t’u mbrojtur nga tirania e shtetit modern. Jetojnë në kohën e kontrollit të madh. Jetojmë nën sistemi global amerikano-britanik i cili ka arritur nivelin më të lartë të kontrollit politik që shoqëria njerëzore ka dëshmuar, kështu që kërkohet vitëdije e lartë dhe dituri fetare për t’i shpëtuar zullumit shtetërore apo qoftë edhe për ta mitiguar atë.

Sabri Lushi

Qershor 2026