February 15, 2025

A PUBLIC APPEAL TO THE SAUDI GOVERNMENT: PLEASE RELEASE SCHOLARS FROM PRISON

While Muslims around the world might disagree on the reasons and the cause which have led the Ummah to this difficult and dire condition, we all agree that the Muslim Ummah is experiencing one of the most distressing and tragic times of its history – divided by the enemy, the spread of ignorance, deterioration of moral values, economic vulnerability and disproportionate redistribution of wealth, promotion of evil and banality, and an organized persecution of religiosity, i.e., Islamic piety and conservatism.

I certainly believe that the insufficiency of Islamic true scholarship, the persecution and imprisonment of Muslim scholars, their replacement with dishonest and false religious clergy, not to mention the discouragement and censorship of religious knowledge are among the top reasons why our Ummah is in this situation.

There is no doubt that the blame falls upon the Ummah collectively: to Muslims themselves and to their governments, to lay Muslims and to their elite, the individuals of the Ummah and to their leaders; however, what is more important and beneficial is the future and what can be done to reverse the situation.

MY APPEAL

In this regard, I appeal to the Government of Saudi Arabia and to His Majesty King Salman bin Abdulaziz Al Saud – the Custodian of the Two Holy Mosques, may Allah preserve him, to review the stance on the imprisonment of many scholars in the King of Saudi Arabia, without insinuating, however, that each and every one of them is being persecuted unjustly. This is by and large a domestic issue of a country, but still Muslims have the right to express their concern as we are part of the same Ummah.

The Ummah is in dire need of scholars. They are the greatest asset. They are our stars, our teachers, our advisors, and our instructors.

Scholars are the strength of the Ummah. Their persecution is a guaranteed recipe for calamity – perhaps the major reason why we are going through such difficulties.

Al-‘Ulamā are the inheritors of the Prophet Muhammed (peace be upon him). Whoever declares war on them, there is no doubt that he or she is treading on a path that leads to a guaranteed destruction and humiliation.

The job of the Muslim scholars is to teach the truth of Islam, to spread the truth, to promote the truth, to uphold the truth, to support the truth, to follow the truth, to criticize those who oppose the truth, and to advise those who are going against the truth. Definitely, following the truth – the clear and absolute truth of Islam, is the only way to success, be it spiritual, economic, military, or social prosperity and victory.

وَقُلْ جَآءَ ٱلْحَقُّ وَزَهَقَ ٱلْبَـٰطِلُ ۚ إِنَّ ٱلْبَـٰطِلَ كَانَ زَهُوقًۭا

And declare, “The truth has come and falsehood has vanished. Indeed, falsehood is bound to vanish.” Al-Isrā, 81.

Whereas there are specifics related to every legal case – some individuals might have broken the law, there is no doubt that there is a general trend and a global policy to persecute Muslim scholars, especially those who refuse to compromise their principles and remain steadfast in the truth, again, without implying that the Government of Saudi Arabia particularly is part of this global policy of the persecution scholars and censoring the Islamic knowledge.

On the contrary, the service of Saudi Arabia to the Ummah is undeniable and distinguished among all Muslim countries. However, arresting scholars and persecuting them is a great disservice done to the Ummah, especially in this time and age when the enemies of Islam want to wipe out this religion.

THE GLOBAL POLICY OF PERSECUTING MUSLIM SCHOLARS

The reason why I make this public appeal for the release of scholars is not to blame the government of a Muslim country, especially the government of Saudi Arabia which has done so much for the Ummah over the last decades.

My intention, indeed, is to point out, and even criticize, the fact that there is a global policy led by the USA, the UK and other western governments in order to oppress and persecute Muslim scholars, or even independent thinkers and intellectuals, including primarily in the West itself.

There is a full-fledged industry of persecution of Muslim scholars globally. This industry is heavily incentivized by the USA and the UK, for example, without even excluding Canada where I live and see what’s going on, and even other western countries.

Arresting scholars, persecuting them, censoring them, promoting students with low IQ to replace genuine scholars, replacing true scholars with public speakers and political actors are part of this global industry, which unfortunately great amounts of funds and money have been allocated to this infamous industry.

This industry does not involve only governments, but also companies and individuals. Whoever arrests a scholar or a student of knowledge or someone who has the potentials to become an Islamic scholar, or cooperates in their persecution is rewarded: given a business contract, offered a job, offered money, released of financial debts etc.

Arresting scholars, persecuting them, and censoring Islamic knowledge in general has been commercialized by the US Government, Canada, the UK and other western countries. This has become a very profitable industry in a global scale.

Indeed, this industry is probably the biggest threat to the Ummah because it will cause irreparable damage. Ignorance will prevail, division will increase, and the cohesion of the Muslim Ummah will break apart. Undoubtedly, this is what the enemies of Muslims want to achieve. They are investing in this direction. They are spending money. They are committed to even commercialize this industry more, that is, the industry of arresting scholars, persecuting Muslims, preventing young Muslims to learn Islamic knowledge, and promoting religious knowledge in this Ummah.

I conclude by asking the Almighty Allah to bless the Ummah of Islam in general and the Kingdom of Saudi Arabia in particular, to release Muslim scholars wherever they are facing imprisonment, and to unite our Ummah.

Sabri Lushi

Edmonton, AB, Canada

February 15, 2025

The post A PUBLIC APPEAL TO THE SAUDI GOVERNMENT: PLEASE RELEASE SCHOLARS FROM PRISON appeared first on Kukes Post.

Në vitin 2019, Qeveria Kanadeze ndërmorri një mashtrim publik në lidhje me emigracionin dhe procesin e azil-kërkimit. Në dukje, një vajzë adoleshente nga Arabia Saudite i ishte shkëputur familjes së saj në Bangkok, kryeqytetin e Tailandës, dhe pasi e izolon veten e saj në një dhomë hoteli në aeroport, kërkoi azil politik.

Kjo ishte vajza e një zyrtari të lartë në shtetin saudit, që do të thotë, ishte aktrim dhe mashtrim – bashkëpunim mes Kanadasë dhe Arabisë Saudite për realizimin e këtij show-u.

Arsyeja ishte se kjo vajzë gjoja ishte keqtrajtuar nga familja e saj, me saktë, nëna e vet ia kishte dhënë disa shuplaka, siç pohonte ajo vetë.

Me të ofruar azil, vajza me emrin Rahaf Mohammed u kontaktua nga një gazetare e njohur australiane, dhe brenda një kohe të shkurtër asaj iu ofrua azil politik nga Qeveria Kanadeze për shkak të persekutimit.

Siç edhe duket qartë, çdo gjë ishte aktrim dhe e parapërgaditur. Vajzës iu garantua udhëtimi nga Bangkoku në Kanada. Me të arritur në Toronto me 11 janar të 2019, ajo u prit në aeroport nga ministrja e jashtme kanadeze e asaj kohe Crystia Freeland.

Ky rast ilustron në mënyrën më të mirë mashtrimin e organizuar jo vetëm të qeverisë mashtruese kanadeze, por më gjërë. Ky rast rast kishte për qëllim promovimin e azil-kërkimit në Kanada dhe të rregullimit të imazhit të këtij shteti mashtrues, se gjoja kujdeset për të drejtat e njeriut.

Emigracioni është biznes strategjik i kontrollit të njerëzve i përdorur efektivisht nga pushteti britanik botëror. Në këtë aspekt, Kanadaja e ka mision politik ndërkombëtar që të shërbejë si destinacion emgracioni apo azili politik në mënyrë që me mijera e miliona njerëz nga e tërë bota të përfundojnë në kontroll total, apo të burgosur në këtë shtet zullumqar.

Emigracioni është kontroll; është strategji lufte e pushtet global britanik; është shkatërrim kombesh; është një biznes i organizuar në rang ndërkombëtar.

Kështu që, Kanada është ndër shtetet më zullumqare të botës, shteti më mashtrues, më i pabesë, dhe shtet batakçi i themeluar nga Perandoria Britanike për të kontrolluar emigrantët.

Sabri Lushi

Shkurt 2025

The post VAJZA SAUDITE DHE MISIONI MASHTRUES I QEVERISË KANADEZE appeared first on Kukes Post.

Edhe pse Gadishulli Arabik është vendi më i dashur për mua, dhe arabët janë njerëzit më të dashur gjithashtu sepse aty janë Mekka dhe Medina, aty ka lindur Profeti Muhammed ﷺ, nga aty është përhapur Islami, aty flitet arabish, dhe aty ka dijetarë, kështu që arsyet për ta lavdruar atë vend do të ishin shumë më të mëdha se sa për ta kritikuar, por ky ummet nuk mund të bashkohet vetëm se në të vërtetën.

E vërteta nuk i bën dëm askujt veçse armiqve tanë. E vërteta bashkon, kurse e kota përçan. Nganjëherë kritika ndaj njerëzve tanë është në fakt një formë demaskimi ndaj kurtheve dhe strategjive të armikut, nuk është dashakeqësi ndaj miqve tanë.

Në këtë aspekt, Arabia Saudite ka disa mëkate mbi vete të cilat mendoj se duhen denoncuar publikisht në mënyrë që strategjitë e armikut ndaj kontrollit dhe vrasjeve të muslimanëve të ekspozohen, në mënyrë që armiku të njihet mirë nga muslimanët.

Edhe pse denoncimi publik i shteteve muslimane është temë tepër komplekse, duke marrë parasysh se si funksionon pushtimi politik, duke marrë parasysh se sot pushtetin e kanë paganët britanikë dhe ata amerikanë, duke marrë parasysh se ndoshta çdo lloj pragmatizmi mund të pranohet me qëllim që njerëzit të shpëtojnë vetet, familjet edhe pasuritë e tyre, e po ashtu, për të shpëtuar edhe fenë në tërësinë e saj, aq më tepër i një shteti si Arabia Saudite i cili padyshim ka kontribuar me dituri e me pasuri në mbrojtjen e fesë. Këtë nuk e mohon askush.

E para, Arabia Saudite ka kontribuar në mënyrë kyçe në përmirësimin dhe rregullimin e imazhit të armikut: të Britanisë së Madhe dhe të Amerikës. Nuk ka dyshim se mbasi muslimanët janë pushtuar nga Perandoria Britanike në fillim të shekullit të 20-të, të gjitha vendet muslimane janë strukturuar politikisht nga pushtuesi, dhe këtu nuk bën përjashtim as Arabia Saudite. Pra, kjo nuk është diçka e veçantë për këtë vend, por pushtuesit britanikë e kanë formuar çdo shtet modern dhe kanë bërë marrëveshje me secilën elitë politike për një agjendë të caktuar që i shërben para së gjithash armikut apo pushtuesit.

Kur armiqtë britanikë kanë pushtuar muslimanët, ata sigurisht që nuk kanë bërë të njejtën kontratë me çdo qeveri apo forcë politike që e kanë vënë në pushtet. Kontratat janë individuale me çdo popull, kufijtë janë vendosur në mënyrë specifike për çdo shtet, dhe çdo gjë politike është bërë në atë mënyrë që t’i shërbejë pushtetit të armikut.

Ashtu siç është vërtetuar nga historiku politik i Arabisë Saudite, ky shtet nga një anë është lejuar për të pasur disa liri fetare që shumë shtete të tjera i kanë pasur ëndërr. Ky shtet është lejuar që ta praktikojë fenë në mënyrë më të plotë, që të aplikojë shumë aspekte të ligjeve të fesë islame, duke përfshirë edhe kodin penal. Ky shtet është lejuar që të ketë liri për ndërtimin e universiteteve të mëdha teologjike, që të ketë liri të përgadisë studentë nga e gjithë bota, një liri që ndoshta nuk e kanë pasur vendet e tjera. Ky shtet është lejuar që të ngre shumë flamuj, siç është flamuri i teuhidit dhe fesë së pastër, flamuj të cilët nuk është lehtë për t’i ngritur kudo. Të gjitha këto elementë e kanë ngritur lart imazhin dhe rëndësinë e këtij shteti. Mirëpo, ashtu siç është vërtetuar qartazi nga qëndrimet politike të Arabisë Saudite, sidomos në vitin 1991 kur ky shtet i kërkoi ndihmë ushtarake armiqve më të mëdhenj të muslimanëve – Amerikës, çmimi ka qënë që ajo t’i rregullonte imazhin armiqve kur kjo të nevojitej.

Po ta marrësh nga pikëpamja e marketingut, se sa rëndësi ka imazhi, se si kontrollohet një popull përmes imazhit dhe propagandës, nuk është larg të vërtetës kjo që po mundohem të nënvizojë. Të mos harrojmë faktin e madh se edhe pse muslimanët u pushtuan nga Perandoria Britanike gjatë luftës së parë botërore, umeti islam – një umet kaq i madh, me dijetarë të shumtë, e trashëgimtar i një civilizimi të suksesshëm, nuk do t’i thoshte armikut, aq më tepër barbarëve britanikë, “mirësevini.”

Duhet ta kuptojmë se sfida më e madhe e armikut pas pushtimit të muslimanëve ka qënë imazhi i tij. Kjo është arsyeja kryesore se pse armiku nuk ka sunduar direkt me mëkëmbësit e vet, por me qeveri muslimane kukulla apo me qeveri nacionaliste. Sidomos pas luftës së dytë botërore, Perandoria Britanike është tërhequr strategjikisht, dhe e ka zëvendësuar pozicionin e saj formal me OKB-në dhe organizata të tjera ndërkombëtare.

Në këtë aspekt, Arabia Saudite ka dhënë një kontribut të madh në rregullimin e imazhit të Amerikës dhe Britanisë së Madhe, sidomos në dy-tre dekadat e fundit. Zbarkimi i gjysëm milioni ushtarësh amerikanë në Gadishullin Arabik si ‘shpëtimtarë’ në vitin 1991 ka qënë një gurë kilometrazhi i rëndësishëm për marrëdhëniet e pushtuesit me muslimanët. Amerikanët u pritën si shpëtimtarë në vendin që kishte ngritur flamurin e teuhidit (monoteizmit, apo fesë së pastër).

Amerikanët u pritën si shpëtimtarë në Arabinë Saudite pikërisht në një kohë kur ishin planifikuar apo kishin filluar të bëheshin masakra të mëdha ndaj muslimanëve. Menjëherë më pas filluan masakrat e Bosnjës, shkatërrimi i Somalisë, Çeçenisë, Afganistanit, masakrat e Kosovës; një dekadë më pas u shkatërrua Iraku, që mës tej u pasua me shkatërrimin e Libisë, Sirisë, e deri tek gjenocidi i ditëve të sotme që po ndodh në Gaza.

Rëndësia politike, ekonomike, intelektuale, historike, e qoftë edhe strategjike e demografike e Egjiptit, Sirisë e Irakut janë shumë të mëdha se ato të Arabisë Sauditë ndërkohë që Iraku u shkatërrua nga amerikanët, Siria u kthye në një kasaphane të gjallë po nga amerikanët, e Egjipti përfundoi në një tirani politike të plotë – që është buzë shkatërrimit. I gjithë ky dëm i madh ndaj umetit islam lidhet me një emër: Amerikë – Amerikës së cilës Arabia Saudite po ia rregullon imazhin.

Të gjitha këto masakra, shkatërrime, vrasje, e luftëra kundër muslimanëve kanë vetëm një autor: Perandori Britanikë e Amerikë. Armiku e di që muslimanët e dinë këtë. Për këtë arsye, armiku ka punuar me strategji: i është ofruar si shpëtimtar Arabisë Saudite – që në atë kohë ishte vend tepër i dashur për muslimanët për shkak të Mekkes e Medines, me kusht që t’i rregullohet imazhi.

Arabia Saudite nuk fajësohet në mënyrë specifike se pse nuk bën luftë kundër Amerikës apo Britanisë së Madhe kur ata sulmojnë muslimanët. Këtë nuk mund ta bëjë sot asnjë vend musliman sepse nuk kanë fuqi ushtarake. Mëkati i Arabisë Saudite qëndron vetëm tek rregullimi i imazhit të armikut.

Mëkati tjetër i madh i Arabisë Saudite, që është në të njejtën linjë me të parin, është pajtueshmëri e saj me luftën e gënjeshtërt të amerikanëve kundër terrorizmit dhe rebelimit të muslimanëve. Ndërkohë që terrorizmi ka qënë një lojë e tmerrshme amerikano-britanike, e sajuar nga CIA dhe shërbimet sekrete britanike, ndërkohë që e gjithë ideja se muslimanët po rebelohen, se khawarixhët po kërcënojnë rendin dhe sigurinë e muslimanëve, se muslimanët nuk po iu binden liderave të tyre – duke çuar ujë pikërisht në atë që propagandonte Amerika dhe Britania e Madhe, ndërkohë që lufta e vërtetë e armiqve tanë ka qënë kundër muslimanëve të thjeshtë dhe kundër vetë fesë islame, Arabia Saudite i ka përforcuar dhe miratuar të gjitha këto përralla, gënjeshtra, dhe kurthe të armikut kundër muslimanëve.

Arabia Saudite është mburruar dhe e ka justifikuar të gjithë marrëdhënien e ngrohtë dhe strategjike me armiqtë më të mëdhenj të fesë islame si përballje ndaj një armiku edhe më të madh: terroristët, khawarixhët, rebelët etj. – që e gjitha kjo ka qënë kurth i vetë armikut. Terrorizmi është monopol i amerikanëve dhe britanikëve. Ata e kanë shpikur terrorizmin. Gjithashtu, kurrë nuk ka ekzistuar një frikë se mund të kishte organizime ushtarake nga muslimanët për të marrë pushtetin. Kurrë! Arabia Saudite e di mirë këtë gjë.

Nuk duhet të harrojmë faktin se mbi luftën ndaj gënjeshtrës së madhe të quajtur terrorizëm, mbi kauzën e luftës kundër ekstremizmit, kundër rebelimit, kundër islamit politik, kundër khawarixhëve – të ringjallur nga varri nga propaganduesit britanikë e amerikanë, është bërë një kërdi e madhe kundër muslimanëve të thjeshtë anembanë botës.

Më miliona muslimanë janë arrestuar, u janë shkatërruar bizneset, u është shkatërruar jeta e familja, u janë bllokuar burimet financiare, janë vrarë, janë përzënë nga vendi i tyre e janë kthyer në azil kërkues, e me miliona të tjerë edhe sot jetojnë me frikë kudo në botë për shkak të këtyre politikave famëkeqe të armikut, dhe të gjitha këto janë bërë në emër të luftës kundër terrorizmit të rremë, kundër ekstremizmit të gënjeshtërt, kundër khawarixhëve të ngritur nga varri, kundër rebelimit imagjinar, apo kundër islamit politik.

Mëkati i madh i Arabisë Saudite, i politikanëve të saj, dhe i shumë dijetarëve që kanë jetuar në atë vend është se janë bërë tok me armikun në këtë luftë, që në fakt ka qënë luftë kundër muslimanëve të thjeshtë.

Ndërkohë që me miliona muslimanë të pafajshëm po përballen çdo ditë me politikat shtypëse në vende të ndryshme, politika që në pamje të parë po luftojnë terrorizmin dhe ekstremizmin, Arabia Saudite ka mbajtuar flamurin kundër kësaj lufte qesharake dhe absurde. Me miliarda dollarë, me mijëra orë leksione, botime librash, ligjërata, e me mijëra aktivitete u janë kushtuar luftës kundër terrorizmit, kundër ekstremizmit, kundër khawarixhëve, kundër tekfirizmit, kundër rebelimit etj. që pikërisht kanë vërtetuar përrallat amerikane dhe ato britanike për të justifikuar luftën e tyre kundër muslimanëve të thjeshtë.

Në opinionin tim – dhe ky ngelet opinion personal, Arabia Saudite ka mëkate të mëdha politike mbi vete në rregullimin dhe përmirësimin e imazhit të Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe Britanisë së Madhe ndërkohë që këto vende janë armiqtë më të mëdhenj të muslimanëve. Ata janë pushtuesit tanë dhe kërcënimi më i madh i familjeve, pasurisë dhe sigurisë sonë.

Pra, Arabia Saudite i ka përforcuar dhe pohuar kauzat farsë dhe të gënjeshtërta të armikut, siç është kauza e luftës kundër terrorizmit dhe ekstremizmit kur nuk ka asnjë pikë dyshimi se këto kauza janë ngritur apo sajuar nga Amerika dhe Britania e Madhe vetëm e e vetëm për të justifikuar luftën e padrejtë kundër muslimanëve në përgjithësi.

Në realitet, lufta kundër terrorizmit apo ekstremizmit do të thotë të arrestosh një musliman që fal pesë kohët e namazit, t’i shkatërrosh biznesin një muslimani të thjeshtë, t’i detyrosh muslimanët të heqin dorë nga shumë praktika të fesë islame, t’i detyrosh muslimanët të rrinë të nënshtruar. Luftë kundër terrorizmit do të thotë të luftosh muslimanët e thjeshtë, t’ua heqësh atyre të drejtën për tu marrë me aktivitet intelektual, për të ndërtuar shkolla, xhami, për të pasur imamë të pavarur etj.

E ashtuquajtura luftë kundër terrorizmit i ka justifikuar një mijë e një të liga të armikut. Për fat të keq, Arabia Saudite ka qënë miratuesi më i rëndësishëm i kësaj lufte absurde e të bazuar mbi gënjeshtra.

Për ta mbyllur, nuk ka dyshim se ne muslimanët e duam Arabinë Saudite sepse është vend musliman dhe ka dhënë kontribute të vyera në ruajten e fesë dhe në përhapjen e diturisë, e mbi të gjitha, aty janë dy vendet e shenjta, por pushteti i këtij vendi ka bërë ca gabime fatale, siç janë përmirësimi i imazhit të Amerikës dhe Britanisë së Madhe, dhe pohimi e përforcimi i gënjeshtave amerikano-britanike që kanë të bëjnë me kurthin e luftës kundër terrorizmit.

Arabia Saudite duhet të distancohet nga barbarizmi britanik dhe nga terroristët e vërtetë – qeveria amerikane. Ata janë armiqtë e Islamit. Ata vrasin. Ata shkatërrojnë. Ata nuk kanë moral. Ata janë barbarë e terroristë. Ata nuk janë ndihmuesit e muslimanëve, por kërcënuesit tanë më të mëdhenj. Amerika dhe Britania e Madhe janë pushtuesit tanë, jo aleatët tanë.

Arabia Saudite duhet të distancohet një herë e përgjithmonë nga armiqtë e muslimanëve, dhe të mos na përmendin justifikime qesharake se gjoja kanë marrëdhënie tregtare, siç është nafta, apo blerja e armëve nga amerikanët. Produkti më i madh që Arabia Saudite po i shet Amerikës është rregullmi i imazhit të armikut. Pa dyshim, ky nuk është një mëkat i vogël.

Sabri Lushi

Nëntor 2023

The post MËKATET E MËDHA POLITIKE TË ARABISË SAUDITE – VENDIN QË PADYSHIM E DUAM appeared first on Kukes Post.

Për të gjithë ata që nuk janë të njohur me konceptin e “teuhidit,” kjo fjalë përkthehet në gjuhën shqipe si “monoteizëm,” që do të thotë, të adhurosh e të besosh vetëm një zot në kuptimin më rigoroz e më literal të fjalës. Nëse një besimtar ia kushton një akt apo ritual adhurimi, siç është namazi, frika mbinatyrore apo besimi mistik në diçka, siç janë tipikisht varret, atëherë ky person e ka kompromentuar dhe minuar teuhidin apo të gjithë konceptin e monoteizmit.

Për më tepër, teuhidi është rezultat; ai është produkt ose objektiv. I gjithë Kurani në thelb i kushtohet teuhidit, edhe pse si term nuk është përmendur në të. Pra, teuhidi është term akademik, që dijetarët e kanë përdorur si fjalë për lehtësi studimi dhe për ta bërë të kuptuarit e fesë më të thjeshtë për masat, dhe nuk ka dyshim se kjo është gjë e lavdrueshme.

Me fjalë të tjera, teuhidi është thelbi i fesë. Ai është fillimi dhe mbarimi i saj. Thotë Allahu në Kuran:

“Me të vërtetë, nuk i kam krijuar xhindët dhe njerëzit vetëm se të më adhurojnë. Nuk kërkoj prej tyre furnizim, as nuk dua që ata të më ushqejnë. Vërtetë, Allahu është furnizuesi i madh dhe i pamposhtur në fuqinë e Tij.” – Surja edh-Dharijat 56-58

Po ashtu Allahu thotë në një ajet tjetër:

“Thuaj, ‘namazi, kurbani, jeta dhe vdekja ime janë vetëm për Allahun, Zotin e botërave.” – Surja el-En’am 162.

Pra, feja islame e mëson besimtarin se e gjithë jeta e tij, të gjitha veprat, punët e veprimet duhet të jenë për Allahun. Feja është një manual që e çon individin tek Allahu ndërsa çdo punë, veprim, besim në zemër që i kushtohet dikujt tjetër, atëherë kjo gjë e minon thelbin e këtij objektivi, që është njohja dhe vajtja tek Allahut, sado e vogël apo e parëndësishme të duket ajo punë sipas kritereve të njerëzve.

Në terminologjinë fetare, të gjitha ato veprime, fjalë apo besime në zemër që duhet t’i dedikohen vetëm Allahut, por që i kushtohen dikujt tjetri quhet “shirk” – politeizëm.

Gjithësesi, teuhidi nuk është sllogan politik, nuk është lojë fjalësh, nuk është fjalë që ka rëndësi në vetvete aq sa ka rëndësi thelbi i tij dhe rezultati. Çdo term që nuk është kuranor nuk e ka rëndësinë tek struktura gjuhësore, por tek thelbi apo kuptimi që përmban.

Nga të gjitha vendet e botës, Arabia Saudite, dijetarët dhe hoxhallarët e saj, e ka kthyer këtë fjalë, pra teuhidin, thuajse në një sllogan politik. Patjetër, në pamje të parë nuk është gabim. Të madhështosh fenë dhe simbolet e saj, kjo është prej devotshmërisë së zemrave.

Gjithashtu, nuk ka dyshim se dijetarët e Arabisë Saudite kanë dhënë një kontribut të pazëvendësueshëm, aq sa ne nuk mund t’ua shpërblejmë, për mësimin e fesë në mënyrë të saktë dhe për sqarimin e shumë koncepteve, siç është teuhidi. Kontributi i tyre nuk mohohet kurrë.

Mirëpo, çdo ditë e më shumë po vëmë re një përdorim të gabuar të termit teuhid. Nga një term akademik, që mbart mbi vete një koncept fetar të rëndësishëm, ka filluar të përdoret më shumë si sllogan politik, si për shembull, “Arabia Saudite është toka e teuhidit,” “ne jemi vendi i teuhidit,” “ne mbështesim teuhidin,” “elhamdulilah, këtu ka teuhid,” “vëllezër, teuhidi, teuhidi,” “teuhidi mbi të gjitha,” “mesojuni fëmijëve tuaj teuhidin,” etj. Ashtu siç duket qartë, këto ngjajnë më shumë me sllogane politike apo propagandë se sa reflektojnë një realitet.

Mënyra dhe konteksti se si po përdoret fjala teuhid – që është fjalë shumë e bukur dhe përmban thelbin e fesë, shpesh janë të gabuara. Jo rrallë, ‘teuhidi’ po përdoret për t’ia mbyllur gojën secilit që mund të mos bie dakord me politika të caktuara të Arabisë Saudite, apo për të justifikuar një pozicion politik të këtij shteti, pozicion politik që shpesh është më shumë se problematik.

Ata që e përdorin këtë fjalë si sllogan polilik, duket sikur duan të na thonë se meqenëse Arabia Saudite mbështet teuhidin, atëherë nuk mund të guxoni ta kritikoni këtë vend. Nëse e bëni një gjë të tillë, atëherë ju në thelb urreni teuhidin, që do të thotë, ju urreni fenë islame, që do të thotë, ju jeni armiq të fesë.

Unë nuk jam në gjendje të jap një verdikt fetar mbi këtë çështje sepse kërkon hulumtim të thellë dhe dituri fetare, por t’ia bashkangjitësh thelbin e fesë një shteti, që në fund të fundit e ka formuar Perandoria Britanike, personalisht e mendoj si mashtrim politik të kësaj të fundit.

Arabia Suadite është një vend musliman, ashtu siç është Jordania, Kuvajti, Jemeni, Egjipti, Siria, Iraku, Pakistani etj, me të mirat e me të këqijat e saj. Në çdo vend islam, ka muslimanë të mirë, ka injorantë, ka njerëz të prishur, të pamoralshëm, ka dijetarë, ka hoxhallarë, ka agjentë e spiunë britanikë, ka armiq të fesë, ka dhe njerëz që e duan fenë shumë. Arabia Saudite i përmban të gjitha këto.

Arabia Saudite është shtet që e ka formuar Perandoria Britanike siç ka formuar çdo shtet tjetër mbas pushtimit ushtarak në fillim të shekullit të 20-të kur ra Perandoria Osmane.

Sigurisht që Arabia Saudite lejohet nga Perandoria Britanike ta respektojë ligjin islam më shumë se të tjerët, kjo për arsye të ndryshme, për shkak të Mekkës, për shkak se aty ka dijetarë, por edhe për shkak të një strategjie britanike, por në fund të fundit, ky shtet është i detyruar të zbatojë ligjin ndëkombëtar, që e tejkalon sheriatin islam për nga fuqia politike.

Ashtu si çdo vend tjetër musliman, Arabia Saudite nuk është vend i pavarur, na vjen apo nuk na vjen mirë. Ashtu si çdo qeveri tjetër muslimane, qeveria e Arabisë Saudite është e detyruar politikisht dhe ushtarakisht të zbatojë udhërat e pushtuesit – Qeverisë Amerikane dhe Monarkisë Britanike. Ne mund të mendojmë si të duam, të mashtrojmë vetet tona, të bëhemi pragamtistë të sëmurë, mund t’i themi të bardhës të zezë e anasjelltas, por pushtimi ngelet pushtim me të gjithë kuptimin e tij klasik.

Për ata që nuk janë shumë të vetëdijshëm se ç’është pushtimi, ai është një gjendje politike ku qeveria dhe populli janë të detyruar t’i binden urdhërave të pushtuesit, t’i shërbejnë pushtuesit sipas interesave dhe strategjive të tij, dhe mbi të gjitha, të mos e cënojë pushtetin e pushtuesit.

Arabia Saudite, ashtu si çdo qeveri tjetër muslimane, nuk ka guxuar dhe nuk guxon të refuzojë urdhërat politikë të Perandorisë Britanike – Qeverisë Amerikane dhe Monarkisë Britanike. Jo vetëm kaq, por qeveritë muslimane janë të detyruara të burgosin, shtypin, shkatërrojnë, bllokojnë ekonomikisht, apo vrasin çdo musliman për të cilin vjen urdhëri nga pushtuesi britanik. Arabia Saudite nuk bën përjashtim.

KU QËNDRON KLEÇKA APO MASHTRIMI POLITIK?

Arabia Suadite, duke e përmendur teuhidin vend e pavend, jashtë çdo konteksti dhe pa kriter, kërkon të na mbush mendjen neve se ky shtet është kaq i pavarur, kaq i fortë, kaq i rëndësishëm sa po mban flamurin e fesë islame. Ajo po mban flamurin e teuhidit. Kuptohet, termi teuhid dhe fe islame përdoren thuajse në mënyrë të ndërsjellë, por pa e thënë në mënyrë eksplicite.

Arabia Suadite kërkon të na thotë neve se, “po leje ore politikën, ushtrinë, bizneset, aksesin tek burimet natyrore, të drejtat për shkollim, për jetë të pavarur, të drejtat politike, për aftësitë për të mbrojtur familjet dhe pasurinë tonë, të drejtën për të mësuar fenë, të drejtën për të zbatuar fenë, aftësinë dhe kapacitetin për t’u mbrojtur nga qeveritë e armikut, mbijetesën shoqërore, identitare e fetare, porse mbi të gjitha, teuhidit.”

Këtë logjikë propagande dhe mashtruese e kam kuptuar për herë të parë në Kanada. Sa herë që personalisht jam goditur nga Qeveria Kanadeze, nga spiunët apo gjykatësit e saj, nga punëdhënësit apo ushtarët e këtij rregjimi, më kanë dërguar spiunë të veshur me petkun e fesë për të më ngushëlluar, “mos u mërzit bre vlla sepse kemi teuhidin.”

Sigurisht që feja ka rëndësi më shumë se çdo gjë, më shumë se familja, toka, pasuria, shëndeti, liria fizike, paratë, apo pozicionet politike e ushtarake, por këtë ngushëllim nuk mund të na e bëjë armiku kur ai na godet. Këtë ngushëllim ia bëjmë ne veteve tona, dhe falendorojmë Allahun që na ka udhëzuar në fe. Nëse armiku na shkatërron dhe ne prap e mbajmë fenë, këtë e bëjmë se na është mundësuar nga Allahu, e jo se armiku na e ka dhënë këtë të drejtë.

Nëse armiku – më saktë, pushtuesit britanikë, na kontrollojnë jetën tonë, na kontrollojnë burimet natyrore, të drejtat civilie, të drejtën për ndërtime, për të punuar, për të bërë biznes, të drejtat politike, na kontrollojnë financat tona, na shtypin politikisht e intelektualisht, na kontrollojnë xhamitë tona, caktojnë imamllarët tanë, na kontrollojnë shkollat tona, na detyrojnë t’iu bindemi ligjeve të padrejta e shtypëse të armikut, nëse armiku na ka hyrë në familje, në shtëpi e në katandi, nëse ne nuk mbrojmë dot fëmijët tanë nga armiku, atëherë ne si muslimanë jemi të destinuar të zhdukemi sepse nuk kemi peshë. Çfarë teuhidi atëherë flitet këtu? Pse ngatërrohen gjërat?!

Teudihi dhe lufta politike e ekonomike shkojnë bashkë dhe nuk e kundërshtojnë njëra tjetrën.

Pikërisht, këtu qëndron klaçka e ‘teuhidit’ të Arabisë Saudite. Ata, apo propagandistët e paguar nga armimku, na e përmendin këtë fjalë sa herë kemi nevojë për të kuptuar se çfarë nuk po shkon mirë, se ku po na lufton armiku. Na e përmendin teuhidin atëherë kur nevojitet thjesht një zhurmë politike, që të mos kuptojmë armikun.

Kjo është ekzaktësisht si kritika që iu bë nga rebelët khauarixhë Aliut të cilët e akuzuan se nuk po gjykonte me ligj të Allahut, duke cituar ajetin kuranor se “vërtetë gjykimi i takon vetëm Allahut”. Përgjigja e tij ishte monumentale:

كلمة حق يراد بها باطل

“Fjalë e vërtetë, por që përdoret për të justifikuar të kotën.”

Arabia Saudite nuk na e përmend teuhidin si një kërkese ideologjike për bashkimin e muslimanëve dhe forcimin e tyre në aspektin ideologjik, në mënyrë që të bashkohemi kundër armiqve amerikanë e britanikë, por na e përmendin vend e pavend për të na hedhur hi syve.

Çfarë teuhidi na përnend Arabia Saudite kur është vendi që i ka rregulluar imazhin armikut – Amerikës dhe Britanisë së Madhe, më shumë se çdo vend tjetër?

Çfarë teuhidi na përmend Arabia Saudite kur është vendi që ka kontribuar që muslimanët të mos e njohin armikun: Qeverinë Ameriane dhe Britaninë e Madhe – armiqtë dhe pushtuesit e muslimanëve, ata që po na vrasin e po na shkatërrojnë me shtëpi e katandi?

Çfarë teuhidi na përmend Arabia Saudite kur të gjitha universitetet, shkollat dhe programet mësimore të saj kontrollohen nga armiku?

Çfarë teuhidi na përmend Arabia Saudite kur ajo nuk ka ushtri sepse nuk e lejon armiku, ashtu siç nuk lejohet të mbajë ushtri asnjë vend tjetër musliman?

Çfarë teuhidi na përmend Arabia Saudite kur edhe imamët e Qabes nuk kanë lirinë për të folur atë që mendojnë – ua kontrollon khutben qeveria më parë, sepse kanë frikë nga armiku? Nëse një imam flet në mënyrë të lirë, ai arrestohet menjëherë me urdhër nga Qeveria Amerikane. Ky është teuhidi?

Çfarë teuhidi na propagandon Arabia Suadite kur çdo talent, çdo person që ka aftësi për të ecur, çdo mendje e ndritur shtypet nga qeveria me urdhër nga armiku? Flas me garanci matematikore se asnjë talent dhe asnjë mendje e ndritur nuk lejohet të studiojë për fe në Arabinë Saudite e në asnjë vend tjetër musliman. Për çfarë teuhidi flitet këtu?

Teuhidi nuk është propagandë politike. Nuk është një kartë jeshile që nxirret nga xhapi sa herë duhet për të justifikuar tradhtira apo mbrapshtira politike. Teuhidi nuk është spiunizëm, as gënjeshtër, as mashtrim, e as lojë politike.

Teuhidi është rezultat. Teuhidi është e vërteta. Teuhidi është t’i thuash të bardhës të bardhë e të zezës të zezë. Teuhidi nuk është diskutim bosh filozofik. Teuhidi është adhurimi i Allahut një të vetëm, porse teuhidi ka nevojë për ekonomi, fuqi apo zë politik, fuqi ushtarake, vetëdije mbi armikun, mbi qeveritë e armikut, mbi kurthet e armikut. Teuhidi ka nevojë për para, për drejtësi, për bashkëpunim real e të vërtetë mes besimtarëve, jo për sponsorizim spiunësh e propagandistësh.

Teuhidi nuk mbahet duke bashkëpunuar me armiqtë më të mëdhenj të Islamit e teuhidit – Amerikën dhe Britaninë e Madhe, e duke kërkuar ndihmë nga këto vende barbare kundër muslimanëve sepse teuhidi atëherë kthehet në një gënjeshtër, në një flamur të rremë, në një qesëndi apo mashtrim.

Teuhidi ka nevojë për dije e për dijetarë, që në këtë aspekt i falenderojmë dijetarët e Arabisë Saudite. Madje falenderojmë edhe qeverinë e Arabisë Saudite dhe familjen mbretërore për çdo kontribut që kanë dhënë në përhapjen e fesë së drejtë. Për këtë, i falenderojmë nga zemra, por kjo nuk duhet të bëhet shkas për të mashtruar muslimanët.

Qeveria e Arabisë Saudite duhet të mbajë vendin që meriton: një qeveri që e ka mandatuar në atë pozicion politik Monarkia Britanike – armiqtë e fesë islame. Si e tillë, qeveria e Arabisë Saudite ka fuqi politike të limituar. Edhe po të dojë t’i ndihmojë muslimanët, ata nuk munden sepse nuk e lejon armiku.

Nuk dua ta kritikojë qeverinë e Arabisë Saudite në vetvete, as popullin saudit, e as atë vend të bekuar, por dua të sqaroj pozicionin politik të atij vendi, dhe faktin se jemi të pushtuar.

Lufta jonë nuk është me Arabinë Saudite, që e duam si vend dhe i lutemi Allahut ta mbrojë nga çdo e keqe. Lufta jonë për mbijetesë është me armiqtë tanë – me Amerikën dhe Britaninë e Madhe, sepse këta armiq kërkojnë të na zhdukin fenë, kërkojnë të na bllokojnë ekonomikisht, kërkojnë të na bllokojnë politikisht, kërkojnë të na shkatërrojnë në çdo aspekt.

Unë e mirëkuptoj popullin arab saudit – dijetarë e hoxhallarë. Ata nuk kanë lirinë t’i flasin shumë tema sepse i pret burgu me urdhër nga Amerika dhe Britania e Madhe. Qëllimi im është të sqarojë të vërtetën siç e shoh në mënyrë objektive, dhe të demaskojë kurthet e armikut – Monarkisë Britanike dhe Qeverisë Amerikane.

Për ta mbyllur, Kurani – libri më i mirë i teuhidit, flet për konceptin teorik të teuhidit, e sqaron atë me forma të ndryshme, me logjikë, me shembuj, me argumenta, por Kurani flet për ekonomi, për moral të lartë, flet për rrezikun që na vjen nga armiku, flet për luftë e për ushtri, flet për moral e për familje, flet për kontribute ekonomike e për sakrifica, flet për politikë e për ideologji sepse të gjitha këto shkojnë bashkë; nuk mundë të ndahen pavarësisht hierarkisë në rëndësinë që kanë.

و الله أعلم

Sabri Lushi

Nëntor, 2023

The post KLEÇKA POLITIKE MBAS “TEUHIDIT” TË ARABISË SAUDITE DHE KURTHET E ARMIQVE BRITANIKË E ATYRE AMERIKANË appeared first on Kukes Post.

Nëse Arabia Saudite dhe Turqia pretendojnë se janë vende të pavarura, duhet të tërheqin ambasadorët nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe Mbretëria e Bashkuar në mënyrën më urgjente, dhe mës pas, pse jo, të shkëpusin marrëdhëniet diplomatike me këto shtetete terroriste – shtete që vrasin fëmije e gra.

Nuk ka dyshim që të dyja, Republika e Turqisë dhe Mbretëria e Arabisë Saudite, janë të kontrolluara nga Britania e Madhe dhe Qeveria Amerikane, porse nëse shtohen zërat nga umeti islam që këto vende duhet të shkëpusin lidhjet diplomatike me armiqtë e Islamit – Qeverinë Amerikane dhe Britaninë e Madhe, atëherë qeveritë respektive të Turqisë dhe Arabisë Saudite janë të detyruara të veprojnë qoftë edhe sa për formalizëm, mirëpo ky formalizën do të ketë efekt shumë pozitiv tek mbarë umeti islam.

Njëkohësisht, Amerika dhe Britania e Madhe – barbarët e botës, do të marrin një mesazh të qartë nga muslimanët: se ato nuk janë të mirëpritura. Barbarët duhet ta dinë me ta nuk ka bashkëpunim.

Nëse ne muslimanët e artikulojnë faktin se Qeveria Amerikane dhe Britania e Madhe janë armiqtë tanë të përbetuar, shumë shpejtë këto dy vende terroriste nuk do të gëzojnë asnjë simpati nga bota islame, dhe ky do të jetë një hap i madh për bashkimin e umetit islam.

Gjithashtu, Arabia Saudite dhe Turqia duhet të pëzënë bazat ushtarake amerikane nga vendet e tyre. Është turp i madhe që ushtria e armikut qëndron në tokën e muslimanëve.

Po ashtu, ato duhet të mbyllin menjëherë çdo qendër apo zyrë të CIA-s, që përdoret për të trajnuar spiunë e agjentë nga radhët e muslimanëve.

CIA duhet të deklarohet si organizatë terroriste, mes të tjerash, edhe si strategji për ta zbrapsur procesin e rekrutimit të spiunëve nga radhët e muslimanëve. Nuk ka dyshim se CIA është kanceri i umetit islam. Shporrja e kësaj organizate terroriste nga vendet muslimane do të hapi rrugën e bashkimit.

Për ta mbyllur, Arabia Saudite dhe Republika Turke duhet të vendosin nëse janë në krah të muslimanëve apo në krah të terroristëve britanikë dhe atyre amerikanë.

Sabri Lushi

The post Turqia dhe Arabia Saudite të dëbojnë ambasadorët amerikanë dhe ato britanikë appeared first on Kukes Post.

Abdulaziz el-Tarifi është një prej dijetarëve muslimanë nga Mbretëria e Arabisë Saudite, me pregaditje akademike të mirë, një figurë publike, një intelektual musliman i mirë-artikuluar, një model i rezistencës intelektuale, me një ndikim të një kalibri të lartë online, vidoet e të cilit kanë arritur të marrin miliona shikime, autor i shumë librave, leksioneve, programeve televizive islame, ashtu sikurse një kritik i hapur i sekularizmit perëndimor dhe tiranisë politike amerikane.

Në prill të vitit 2016, Abdulaziz el-Tarifi u arrestua nga Qeveria Saudite me urdhër nga Qeveria Amerikane – regjimi më tiranik në botë dhe sponsori i terrorizmit. Audienca globale dhe ndjekësit e këtij studiuesi të sinqertë dhe elokuent u tronditën. Asnjë arsye zyrtare nuk u dha nga qeveria e Arabisë Saudite pas arrestimit të tij, por është e qartë: personaliteti i tij me ndikim të madh, idetë dhe kritika e tij e pacensuruar dhe e argumentuar mirë kundër ndryshimeve negative dhe korruptive që po ndodhnin në Mbretërinë e Arabisë Saudite – vendi e Mekës së Shenjtë dhe Medinës, ishin padyshim arsyet e arrestimit dhe burgosjes së tij.

Pavarësisht nëse pajtohemi me pikëpamjet e tij fetare, mendimet, opinionet politike dhe kritikat e hapura, pak rëndësi kanë sepse ai është një dijetar i padiskutueshëm musliman – arritja e tij shkencore e akademike është dëshmia më e mirë për të; prandaj, ne nuk mund ta lejojmë arrestimin dhe largimin e tij nga skena publike, aq më pak ‘varrosjen’ e tij në burgjet e kontrolluara amerikane të Arabisë Saudite.

Për ne – muslimanët e thjeshtë, nuk është e lehtë të bëhesh dijetar. Është një rrugë e mundimshme dhe jashtëzakonisht e vështirë. Për ne nuk është e lehtë të kontribuojmë për Umetin Islam, edhe pse e kemi për detyrë ta bëjmë këtë. Megjithatë, më e pakta që mund të bëjmë është të solidarizohemi me dijetarët tanë – yjet dhe dritën e Umetit tonë. Pa to, ne të gjithë jemi të dënuar e të humbur.

Është transmetuar në Ṣaḥīḥ el-Bukharī se Profeti Muhamed (paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të) ka thënë: “Shëmbëlltyra e besimtarëve në dashurinë, mëshirën dhe dhembshurinë e tyre për njëri-tjetrin është si shembulli e një trupi: kur një gjymtyrë e tij lëndon, i gjithë trupi reagon me pagjumësi dhe ethe.”

Për këtë arsye, qeveria e Arabisë Saudite duhet ta lirojë menjëherë Abdulaziz el-Tarifin. Arrestimi i tij është një veprim i neveritshëm, i padrejtë dhe burracak, pasi një akt i tillë është një punë prej punëve të djallit. Të gjithë e dimë se qeveria e Arabisë Saudite është nën kontrollin e plotë të qeverisë së SHBA-së dhe Britanisë së Madhe; të gjithë e dimë se urdhri për arrestimin e Abdulaziz el-Tarifit ka ardhur drejtpërdrejt nga regjimi tiranik i SHBA-së – armiqtë e Islamit dhe fjalës së lirë. Ne të gjithë e dimë se qeveria e SHBA-së kërkon ta zhduk Islamin, dhe po e bën këtë duke arrestuar dijetarët, duke vrarë muslimanë dhe duke sponsorizuar terrorizmin në tokat muslimane.

Familja e Abdulaziz el-Tarifit duhet të kërkojë direkt nga Qeveria Amerikane, Ambasada e SHBA në Riad, Departamenti Amerikan i Shtetit dhe Kuvendi i Shurës së Mbretërisë së Arabisë Saudite për ta liruar atë. Anëtarët e familjes së tij duhet të reagojnë publikisht dhe duhet trajtojnë arrestimin e tij si një akt tradhtie nga qeveria saudite.

Si musliman, solidarizohem publikisht me familjen El-Tarifi. Arrestimi i tij në mënyrë të padrejtë dhe me urdhër nga Amerika është një ark i turpshëm. Qeveria Amerika me verpime të tilla barbare dhe tiranike po kërcënon të gjithë Umetin Islam.

Solidarizimi me Abdulaziz el-Tarifin nuk ka të bëjë aspak me mendimet personale që ne mund të kemi për të, që dhe mund të mos biem dakord me të, por humbja e një dijetari është humbje për të gjithë Umetin.

Ne të gjithë po shprehim indinjatë të thellë për barbarizmin dhe gjenocidin që po ndodh në Gaza – aty ku terrorizmi perëndimor po bën një makabër të vërtete, dhe kemi të drejtë të hidhërohemi e indinjinohemi, mirëpo humbja e një dijetari është edhe më e rëndë për Umetin në shume aspekte.

Dijetarët muslimanë janë udhëzuesit, mësuesit, këshilluesit, ruajtësit, dhe përkujdesësit më të mirë e më të rëndësishëm të Umetit, kështu që duhet t’i mbrojmë e të solidarizohemi me ta, sidomos kur urdhëri i burgosjes së tij ka ardhur nga Departamenti Amerikan i Shtetit.

Në të njejtën kohë, kjo tregon se vendet muslimane, në këtë rast, Arabia Saudite, janë vende të pushtuara, të cilat veprojnë ashtu siç i urdhëron Amerika, dhe arrestojnë dijetarë sa here ua kërkon këtë Amerika – armikja e përbetuar e Umetit.

Sabri Lushi

The post LUFTA E QEVERISË AMERIKANE KUNDËR DIJETARËVE MUSLIMANË DHE TIRANIA E SEKULARIZMIT BRITANIK appeared first on Kukes Post.

Republika e Turqisë dhe Mbretëria e Arabisë Saudite, dy shtetet kryesore që Perandoria Britanike ka formuar mbas rënies së Perandorisë Osmane dhe pushtimit të umetit islam, kanë vendosur të veprojnë. Më në fund, këto dy shtete kryesore kanë vendosur të dalin me një plan konkret për çlirimin e Palestinës dhe kthimin e Xhamisë Aksa – xhamia e tretë e shenjtë në botë, nën kontrollin e muslimanëve.

Plani i tyre është i habitshëm. Kësaj radhe nuk kanë vendosur që të zbarkojnë ushtritë e tyre, avionët e blerë nga Amerika, as tanket e mjetet e tjera të cilat ua ka dhuruar aleati strategjik, Mbretëria e Bashkuar e mbretit anglez, kundër armikut. Tanket i mbajnë për të vrarë popujt e tyre në rast revolte, jo për të luftuar armikun.

Sulltani turk në mënyrë të menjëhershme mund të fillojë me produksionin e një serie të tërë telenovelash, të cilat do ta trondisin jo vetëm Izraelin, por të gjithë armiqtë perëndimorë, sidomos Greqinë, Francën, Luksenburgun, Andorën, Qipron Greke, Belgjikën, Suedinë, Islandën etj., por jo Amerikën e Britaninë e Madhe sepse ato janë aleatët – jo pushtuesit, e muslimanëve.

Plani i Arabisë Saudite, nga ana tjetër, është më afatgjatë. Ajo ka vendosur të bëjë ofertën për organizimin e kampionatit botëror të futbollit në vitin 2034. Ky eveniment sportiv mund të ndihmojë Saudinë në planin e saj për “hapjen e vendit dhe kthimin e shoqërisë saudite ashtu siç ka qënë në vitet 60-të,” thotë princi saudit i kurorës, dhe kjo hapje mund të jetë kaq e madhe sa mund të bëhet problem për armiqtë izraelitë.

Për të trembur çifutët që po bëjnë gjenocid ndaj palestinezëve të pafajshëm, Arabia Sauditë do të blejë më shumë futbollistë – më të mirët e botës, sidomos ata që kanë dalë në pension, do të shtojë numrin e koncerteve muzikore që do të mbahen në Riad, do të ndërtojë më shumë hotele, vende zbavitje, muzikë, gradualisht do të eleminojë ndarjen apo segregimin gjinor në shkolla e plazhe, do të shtojë numrin e burgjeve dhe do t’i mbush atë me dijetarë, me rininë që kërkon të mësojë fenë, dhe me këdo që ngre zërin kundër padrejtësive shtetërore – sepse kritikat e tyre mund ta hidhërojnë Amerikën dhe Britaninë e Madhe – aleatët tanë të mirë.

Plani turko-saudit për çlirimin e Palestinës mund të funksionojë sepse kësaj radhe dy vendet kryesore muslimane kanë vendosur jo për ta goditur armikun ushtarakisht, pasi kanë menduar që një gjë e tillë nuk është e duhura tani, por ato kanë vendosur t’i ndryshojnë më parë muslimanët e t’i transformojnë ata që të bëhen si armiku. Kushdo që i reziston planit turko-saudit, do të përballet me forcën e ligjit.

***

Edhe pse kjo është ironi për të treguar gjendjen e mjeruar të umetit islam, plani turko-saudit për telenovela, për muzikë e hare, për ndërtim burgjesh e arrestim dijetarësh është i vërtetë. Turqia dhe Arabia Saudite sot janë kthyer në turpin e muslimanëve ndërkohë që pretendojnë të mbajnë mbi vete flamurin e umetit islam.

Asgjë nuk është për t’u habitur. Umeti islam është pushtuar që para një shekulli, dhe ai nuk mund të çlirohet me përralla, me ligj ndërkombëtar, por me luftë. Arabia Saudite dhe Republika Turke, si dy vendet kryesore të umetit islam, janë themeluar nga armiku, janë formuar nga armiku, kontrollohen nga armiku, i shërbejnë armikut, flasin gjuhën politike të armikut, dhe i therin mbas shpine muslimanët sa herë ua kërkon këtë armiku.

Të jesh i pushtuar nuk është gjë e re. Kjo ndodh. Ka ndodhur gjithmonë. Kjo do të ndodh në të ardhmen, ashtu siç po ndodh sot. Të jesh i pushtuar është realitet politik i shoqërisë njerëzore. Ky fakt nuk na trondit, por ajo që na rrëqeth është mashtrimi dhe gënjeshtra i liderëve muslimanë. Armiku amerikano-britanik nuk ka zgjedhur për t’i mbajtur muslimanët nën pushtim haptas, duke patrulluar policinë e tyre nëpër rrugët e qyteteve muslimane, apo duke valëvitur flamurin perandorak britanik nëpër vendbanimet tona. Armiqtë tanë kanë zgjedhur për të na kontrolluar me anë të qeverive që flasin gjuhën tonë, por që i miraton armiku dhe që i shërbejnë armikut.

Problemi i qeverisë turke dhe i asaj saudite dhe i gjithë qeverive të tjera në vendet muslimane është se ato gënjejnë muslimanët. Qëllimi kryesor i qeverive kukulla në vendet muslimane është që të mbulojnë armikun, që të zbardhin e lustrojnë fytyrën e armikut, dhe të therin mbas shpine muslimanët sa herë ua kërkon armiku.

Gjithashtu, dëmi më i madh që këto qeveri kukulla iu bëjnë muslimanëve është se na japin përshtypjen sikur nuk jemi të pushtuar, e si pasojë, ne nuk jetojmë si në luftë, marrim vendimet kryesore të jetës duke mos marrë parasysh se jemi të kontrolluar nga armiku, duke mos ditur që është armiku që i kontrollon politikat tona. Shkojmë në shkollë duke mos e ditur se armiku na i kontrollon shkollat e universitetet tona. Kërkojmë të bëjmë biznes duke mos e ditur se ekonominë e kontrollon armiku. Shkojmë në gjykata për të kërkuar të drejtat tona duke mos e çuar në mend se ato i kontrollon armiku – Britania e Madhe dhe Amerika.

Qeveritë kukulla të vendeve muslimane janë thjesht një maskë në fytyrën e armikut. Nuk ka dyshim se për ne muslimanët do të ishte shumë më mirë që armiku ta nxjerrte fytyrën gjatë gjithë kohës sepse ashtu ruhemi nga armiku, sepse ashtu mund të bëjmë diçka që ta përzënë armikun nga vendet tona. Pikërisht, kjo është arsyeja se pse Perandoria Britanike dhe Qeveria Amerikane – entitetet më të korruptuara e më terroriste në botë, kanë vendosur të rrinë të maskuara.

E mbyll me këtë lutje, të cilën muslimanët e bëjnë shpesh: “O Allah, na e shfaq të vërtetën ashtu siç është, e na e mundëso pasimin e saj, dhe na e shfaq të pavërtetën ashtu siç është, e na e mundëso evitimin e saj.”

Po ashtu, “O Allah, na e shfaq armikun ashtu siç është në mënyrë që të ruhemi prej tij dhe nënçmoji të gjithë ata që shërbejnë si maskë për armikun.”

Sabri Lushi

The post PLANI TURKO-SAUDIT PËR ÇLIRIMIN E PALESTINËS, POR PA TANKE appeared first on Kukes Post.