Ndërkohë që bota ishte nën kontrollin absolut të Perandorisë Britanike dhe familjes mbretërore angleze, kontroll i cili u konsolidua edhe më shumë me mbarimin e luftë së dytë botërore pasi fshesa e spastrimit politik i hoqi nga skena politike globale edhe ato pak monarkë që kishin nglelur, edhe pse ishin degraduar në kukulla teatrale gjithësesi, ndarja e botës në dy kampe, mes lindjes komuniste me Bashkimin Sovjetik në krye e perëndimit demokratik të udhëhequr nga Britania e Madhe e Shtetet e Bashkuara të Amerikës, nuk ishte asgjë më tepër se një strategji kontrolli i Perandorisë Britanike.

Lufta e ftohtë nuk ishte konflikt real apo konkurrencë polike e vërtetë. Edhe formalisht, Bashkimi Sovjetik, Britania e Madhe dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës e kishin fituar luftën e dytë botërore, pra ndodheshin në të njejtin kamp. Kështu që, ndarja e tyre në dy kampe ishte thjeshte strategji politike e Perandorisë Britanike për të kontrolluar botën dhe për të çuar përpara agjendat e saj të reprezales politike në rang botëror. Lufta e ftohtë do të bëhej gogoli që do të justifikonte shumë krime e shumë gjynahe.

Në lindje, Stalini po bënte kërdinë. Edhe njerëzit më të afërt të pushtetit, të cilët i kishin shërbyer shtetit komunist pa kushte, që kishin vrarë e prerë në emër të shtetit, që kishin dënuar e persekutuar në emër të qeverisë sovjetike, që e kishin kthyer Rusinë dhe gjithë kombet e tjera të përfshira në republikën sovjetike në një kamp përqëndrimi dhe në një skëterrë të historisë njerëzore, iu kishte ardhur radha tashmë t’i bashkoheshin bankës së të akuzuarëve dhe të pësonin fatin e viktimave të tyre. “Tradhëtarët” kishin pushtuar të gjitha radhët e pushtetit sovjetik sipas Stalinit, kështu që kërkohej spastrim politik i vazhdueshëm.

E njejta gjë ka ndodhur në Shqipëri, Jugoslavi, Rumani, Kinë apo kudo ku komunizmi mori pushtetin. Gjendja politike u bë aq e frikshëm aq sa askush nuk mund të ndjehej më i sigurtë. Njerëzit jetonin në gjendje frike, duke pritur se kur do iu trokas në dyer policia sekrete për t’i thirrur në hetuesi. Çdo fjalë që mund të flitej, ekzistonte frika se mund të interpretohej si armiqësi ndaj shtetit apo si bashkëpunim me armiqë e jashtëm. Edhe pse bota ishte e kontrolluar nga Perandoria Britanike, njerëzve iu jepej përshtypja sikur ekzistonte një luftë reale mes shtetesh apo kampesh politike.

Nga ana tjetër, perëndimi, apo më saktë, Amerika, kishte një reputacion politik krejt të ndryshëm. Ndyshe nga bota komuniste, në Amerikë sundonte ligji e kushtetuta. Ishte botë liberale. Atje mund të bëje biznes, mund të ndiqje çfarëdo lloj karriere profesionale që do të dëshiroje, dhe mund t’i shprehje mendimet politike pa frikë. Madje, ish presidenti amerikan Ronald Reagan tregon një shaka se si një rus e një amerikan po debatonin një herë, dhe amerikani, duke u mburrur për lirinë politike që ekzistonte në Amerikë thotë, “unë mund t’i shkoj presidentit tek zyra ovale e t’i bie tavolinës me grush para tij e t’i them se nuk jam dakord me mënyrën se si ai po e drejton vendin.” Rusi ia kthen, “këtë e bëj edhe unë.” Amerikani e pyet i habitur, “vërtetë mund ta bësh këtë?” Rusi i thotë, “po, mund të shkoj tek zyra e sekretarit të përgjithshëm e ti bie tavolinës me dorë e t’i them se nuk bie dakord me mënyrën se si Ronald Reagan po e drejton vendin e tij.”

Gjithësesi, kjo është vetëm pjesa teatrale e Amerikës, është vetëm fasada e saj politike e amballazhuar mirë nga makina e propagandës së qeverisë amerikane dhe nga Hollywood-i. Shtetet e Bashkuara të Amerikës nuk kanë dallim esencial nga bota komuniste sa i përket lirisë politike e ekonomike. Sa herë që i nevojitet, qeveria shpik një kauz dhe vazhdon me spastrimet e persekutimet politike.

Mbas luftë së dytë botërore, Shtetet e Bashkuara të Amerikës kanë kaluar një periudhë të errët politike thuajse të ngjashme me atë të Stalinit në Bashkimin Sovjetik, e njohur si McCathyism, një term i lidhur me figurën përfaqësuese të kësaj fushate spastrimi Joseph McCarthy.

Joseph McCarthy (1908-1957), një gjyqtar, ish ushtarak i luftës së dytë botërore, oficer spiunazhi, dhe i zgjedhur si senator në Kongresin Amerikan, është pikërisht personi që Qeveria Amerikan i kishte besuar detyrën për të marrë përsipër persekutimet politike, burgosjet, shkatërrimin e jetëve të shumë politikanëve e intelektualëve amerikanë, të karrierave e reputacioneve të tyre qytetare e intelektuale. Ai u bë simbol i frikës politike në Amerikë. Nën flamurin e luftës ndaj komunizmit dhe të infiltrimeve të spiunëve sovjetikë, Amerika po bënte pikërisht atë që Stalini po bëntë në Bashkimin Sovjetik: akuza, persekutime, terror shtetëror, heqje nga puna e borgosje të kujdo që shprehte diçka që mund të interpretohej si simpatizim me komunistët. Joseph McCarthy u bë simbol i gjyqeve politike formale e publike.

Mbas mbarimit të luftës së dytë botërore, SHBA nuk kishte dallim të madh nga Bashkimi Sovjetik sa i përket persekutimeve dhe lirisë politike. Njëra arrestonte dhe shkatërronte njerëz nën akuzën e bashkëpunimit me Ameriknën, e kjo e fundit bënte të njejtën gjë – burgoste, heqte nga puna, dhe shkatërronte reputacione e karriera qytetarësh amerikanë nën akuzën e bashkëpunimit apo simpatizimit me komunizmin sovjetik, duke përfshirë edhe figura të larta politike e ushtarake amerikane.

Lufta e ftohtë po e jepte pikërisht efektin apo impaktin që Perandoria Britanike kishte dashur: që bota të ishte e përçarë, e ndarë në gjoja ideologji e kampe të ndryshme, ku secila arrestone dhe persekutonte qytetarë të pafajshëm. Në fund të fundit, kjo rezultoi në strategji shumë efikase për të mbajtur pushtetin global. Britanikët edhe sot e kësaj dite vazhdojnë ta aplikojnë këtë strategjinë e përçarjes dhe të shpikjes së kauzave politike për të spastruar e persekutuar njerëz për arsye politike. Ne muslimanët e kemi shumë të freskët këtë luftë.

Në përfundim, është shumë e rëndësishme, për mendimin tim, që shqiptarët të jenë të njohur më fytyrën e vërtetë të Amerikës sepse kështu mund të kuptohen shumë gjëra më mirë edhe në Shqipëri. SHBA nuk është ashtu siç shumë shqiptarë mund ta pandehin: një vend i lirë, me prosepritet ekonomik, ku mbizotëron shteti ligjor. Amerika është gjithashtu edhe historia e shtypjeve politike, korrupsionit, persekutimeve, absurditeteve politike që kanë shkatërruar jetë njerëzish, dhe pse jo, historia e terrorit shtetëror. Amerika është simboli i fallsitetit, mashtrimit, gënjeshtrës, dhe pabesisë politike. Në fakt, Bashkimi Sovjetik ishte një klonim i republikës amerikane, dhe jo e anasjellta.

Amerika nuk është historia e një qytetërimi të drejtë, e shtetit ligjor dhe e pricipeve politike. Është historia e shtetit mafia, e korrupsionit masiv, dhe e shtetit arbitrar e pragmatist. Amerika nuk ka ligje, por arbitraritet. Amerika nuk ka kushtetutë, por agjenda politike – vret sa herë që të dojë dhe spastron politikisht sa herë që i nevojitet, porse gjithmonë e bën këtë në emër të një kauze të drejtë, dhe po ashtu, gjithmonë veprimet negative ia atribuon një zyrtari të ulët, siç është Joseph McCarthy, dhe jo vetë qeverësi amerikane, pra e paraqet si aksident politik në historinë e lavdishme amerikane. Nëse ka një fushë ku Amerika është e padiskutueshme në sukesin e saj ajo është propaganda. Ashtu si vendet komuniste, Amerika është historia e terrorit, spiunizmit, pabesisë politike, dhe e përçarjes së njerëzve. Amerika është njëra anë e fytyrës së Perandorisë Britanike. Ana tjetër është komunizmi.

Sabri Lushi

The post MCCARTHYISM-I: VERSIONI AMERIKAN I STALINIZMIT DHE HISTORIA E NJË TERRORI SHTETËROR appeared first on Kukes Post.

In 2003, the President of the USA, George W. Bush, and the UK Prime Minister, Sir. Tony Blair, gave the order to deploy the American army and her Majesty’s army in Iraq as part of a routine military operation of the British Empire and its lap dog, i.e., the US Clown Republic, against Muslims. Since the fall of the Ottoman Empire, the Muslim Ummah has been under permanent military attacks.

The UK and American war in Iraq in 2003 was not an invasion, as mistakenly many ignorant Muslims refer to. Iraq has been invaded since 1910s. It has not been an independent country ever since. The war of 2003 was a common military operation to kill children and women, get rid of potential political voices, as well as such operations serve as a good opportunity for the US, British and Canadian soldiers to learn to shoot people in real life. Such military activities are used as training opportunities because Muslims should be wiped out anyway, according to the British Empire.

George W. Bush and Tony Blair knew very well that Saddam Hussain, who after all was a British agent, did not have the capacity and the political freedom to develop weapons of mass destruction (WMD). They knew that they were lying; however, claiming that Iraq was independent in the first place is a bigger lie, and that’s what they wanted to convey to the people, that Iraq was a free country and that Saddam Hussain was not an agent.

Officially speaking, George W. Bush and Tony Blair lied to the American and British people, as well as they lied to the world. They breached the international law. Their vicious decision caused the death of millions of children and women and other innocent people. Iraq was destroyed. Millions of Muslim Iraqis ended up as war refugees on the streets of the US, Canada and the UK.

In short, George W. Bush and Tony Blair committed war crimes. According to the international law, the persons named George W. Bush and Tony Blair should be arrested, prosecuted by the ICJ, and then given sever punishment.

Why isn’t ICJ doing that?

It is very simple. First, the ICJ was created by the British Empire in order to serve its interests, not to prosecute its soldiers. Second, according to the British Secularism, the persons with the name George W. Bush and Sr. Tony Blair are not responsible for the war crimes in Iraq because the decision was made by their offices, by their desks. Under the British Secularism, the power does not belong to individuals, but to the institutions.

This is exactly how the British Monarchy mocks the entire world with this devilish system, which is based on deception and lies, that supposedly individuals have no responsibility. That’s why I genuinely believe that the British Secularism should be considered a global disease.

Sabri Lushi

The post WHY IS International Court of Justice (ICJ) FAILING TO ARREST WAR CRIMINALS?! appeared first on Kukes Post.

While the improvement of the macro politics is closely related to the improvement of the grass roots and the moral and social condition of the society, the understanding of many problems of the grass roots, in my view, is related to the understanding of the macro politics or the big picture. In other words, it is true that people get the government they deserve, but in order to understand why people deserve that it is necessary to look at the big picture.

Likewise, in order to shed light on the war against Muslims by the British Secularism, which is the political ideology of the British Monarchy, it is necessary to look at the big picture rather than at the condition of Muslims as individuals.

Strategically, Muslims have been thrown by the British Empire into some sixty states, and each of which has its specifics. The policies and political agendas that it applies to one country are different from those of another one. For example, the plan that the British Empire had for Turkey is different from that for Syria, or the way it treats some Muslims is different from the way it treats others. Therefore, if we look at the situation of Muslims and their countries is not easy to come up with a convincing conclusion, that there is a war against all Muslims because we notice differences and contrasts.

The British Empire is not an ordinary one. We live in the time of advanced science and massive logistical means. So, it is not stupid to attack all Muslims uniformly and at once because this makes its war against Islam conspicuous and clear.

In addition, not only has the British Empire divided Muslims, but also it has camouflaged its identity. In Iraq it used the USA and the UK to hit Muslims, in Afghanistan it used the USSR, in Syria it used its major puppet, i.e., Russia, in Libya it employed NATO, in Bosnia it employed Milosevic, in Albania it authorized Enver Hoxha, and in each case there is supposedly a specific reason of killing and oppressing Muslims. It is the empire of one thousand and one faces and identities.

Nevertheless, if we look carefully at the big picture, as well as bring into the equation the fall of the Ottoman Empire, the rise of the British Empire and its absolute dominance of the 20th and the 21st centuries, the British Monarchy, the British Secularism, and Islam, we will notice that the big confusion will be cleared up and things will appear much simpler than they seem.

Once the political confusion is cleared up, it is not hard to notice that the British Empire, whose political ideology is the British Secularism and which is ruled by the British Monarchy, has declared a war against Islam and it is its lifetime mission to wipe it out. This means that every individual who identifies himself or herself as Muslim is subject of a declared war against him or her by the British Monarchy and its political entities around the world. This is simply a fact.

Sabri Lushi

The post THE DECLARED WAR OF THE BRITISH MONARCHY AGAINST ISLAM appeared first on Kukes Post.