SHTETI SEKULARIT MODERN DHE ROLI I ‘PADUKSHËM’ PREJ MERCENARI I AKTORËVE

Ashtu si për çdo profesion tjetër në përgjithësi, për të kuptuar rolin e aktorëve nën shtetin modern sekularist sipas modelit britaniko-amerikan, janë dy elementë shumë të rëndësishëm për t’u nënvizuar: sistemi ekonomik sekularist dhe shteti.

Nga njëra anë, shteti sekularist i modelit britaniko-amerikan është sistem politik i zhveshur nga çdo vlerë morale, udhëzim hyjnor, apo tabu kulturore njerëzore. Në një sistem sekularist, ligjet, rregullat, të mirën e të keqen, të duhurën, e të dobishmen – nëse mund të përdoret kjo fjalë, e vendos shteti, apo elita drejtuese sekulariste. Pra, është sistem politik unik në sojin e tij sa i përket diktaturës ideologjike. Është sistem totalitar.

Nga ana tjetër, ekonomia sekulariste është ekonomi komuniste, apo praktikisht komuniste, e ideuar nga sekularistët britaniko-amerikanë. Në një sistem ekomomik të tillë, çdo gjë është nën kontrollin e sistemit politik. Nuk ka biznese të pavarura. Nuk ka konkurrencë. Nuk ka shkëmbim të ofertës dhe kërkesës në mënyrë të pavarur: çdo gjë kalon përmes shtetit, nën monitorimin e shtetit, nën kontrollin e shtetit, dhe sipas rregullave të shtetit, e shteti sekularist nuk është asgjë tjetër verçse një elitë politike me fuqi politike të pakufizuar sepse nuk ka vlera morale, nuk beson në një ligj mbi ligjin njerëzor, dhe nuk beson në autoritetin e Zotit. Pra, tregu është totalisht i kontrolluar nga shteti sekularist, formalisht apo informalisht.

Shkurt, në sistemin politik sekularist britanik, shkëmbimi i ofertës dhe kërkesës nuk lejohet të ndodhë jashtë kontrollit të shtetit, aksesi i njerëzve ndaj burimeve natyrore është shumë i limituar ndërsa kontrolli i shtetit sekularist është maksimal, dhe shteti, nga ana tjetër, është entitet despotik sepse nuk beson në vlera morali, nuk pranon autoritetin e Zotit Krijues, dhe nuk pranon asnjë forcë tjetër politike që mund ta limitojë sadopak kontrollin e tij, siç është rendi politik i fisit dhe familjes që shërbejnë si pengesë për autoritetin absolut politik të shtetit.

Nga të gjitha profesionet, ato më të kontrolluarat nga shteti janë ato të cilat kanë të bëjnë me njerëzit, me edukimin e njerëzve, me aksesin ndaj turmave, që kanë të bëjnë me audiencë apo me takime të drejtëpërdrejta me njerëzit. Aksesi është kontroll. Takimi me njerëzit, audienca, influencimi i audiencës, edukimi i tyre, formësimi i opinionit publik etj. janë forma të rëndësishme të fuqisë politike.

Të kesh akses tek njerëzit është forcë politike, të paktën potenciale. Në këtë aspekt, aktorët kanë emër tek audienca, njihen, kanë shikueshmëri, zëri i tyre ndikon, sjellja e tyre imitohet, dhe rolet e tyre në filma pushtojnë mendjet dhe zemrat e masave të gjëra.

Pra, të jesh aktor do të thotë që ke një profesion që paguhet; me fjalë të tjera, aktori ka një produket që shitet në treg, dmth, aftësia e tij prej talenti ose talenti i tij shitet në treg; është produkt që paguhet me para.

Problemi qëndron tek tregu. Nëse shteti sekularist e kontrollon të gjithë tregun, vendin ku takohet oferta me kërkesën, kur vjen puna tek ato profesione që kanë të bëjnë me akses tek audienca, siç është aktrimi, humori, muzika etj., tregu është i kontrolluar shumë herë më rreptësisht se për profesionet jo shumë problematike, siç është profesioni i muratorit, për shembull.

Aktori është njeri i telantuar, por nuk ka treg të pavarur për ta shitur produktin e tij. Nga ana tjetër, aktorët nuk kanë profesione të tjera, nuk janë muratorë, nuk dinë të punojnë si kuzhinierë, fjala bie, ndërkohë që ata kanë nevojë për para të ushqejnë vetet e tyre e fëmijët nëse kanë një familje.

Aktori ka vetëm një mundësi për të jetuar: për të shitur talentin e tij në një treg të kontrolluar nga shtetit ndërkohë që ky është produkti i vetëm që kanë për të shitur. Nëse je murator, ndoshta mund të kesh akses në një treg të pavarur edhe pse i limituar sepse fundja murë do të bësh; nëse je aktor, është e pamundur të shesësh talentin në mënyrë të pavarur nga shteti sepse bëhet fjalë për nivelin më të lartë të aksesit ndaj njerëzve.

Kështu që aktrimi, kënga, muzika, apo profesione të ngjashme që kanë akses të madh ndaj audiencës janë profesione shumë të kontrolluara nga shteti.

Me fjalë të tjera, aktorët janë shumë të kontrolluar politikisht. Jo vetëm që nuk kanë liri politike, por janë njerëzit më të cënueshëm e më të varur politikisht dhe financiarisht. Në mënyrë ironike, një murator është politikisht më i fortë se një aktor sepse moratori mund ta ushqejë veten në një treg që është relativisht jashtë kontrollit absolut të shtetit – pra muratori arrin të fitojë pak para me forcën e tij, ndërsa aktori, edhe pse i talentuar, nuk mund ta shesë talentin e tij veçse nëpërmjet agjencive, shtëpiave kinomatografike, apo ndërmjetësve profesionalë, e që të gjithë janë zgjatime shtetërore sekulariste, formale apo informale.

Për ta përmbyllur, të jesh aktor do të thotë që ke një profesion që nuk të ushqen veçse nëse bashkëpunon me shtetin, flet gjuhën e shtetit sekularist, përhap propagandën e shtetit sekularist, fyen fenë nëse shteti ta kërkon, flet kundër Zotit nëse shteti ta kërkon një gjë të tillë, përhap degjenerim, imralitet, e shkatërrim moral nëse shteti ta vendos si kusht, gënjen, mashtron, tradhton, dhe shtrembëron të vërtetën nëse shtetit i duhet një gjë e tillë, dhe shtetit sekularist i modelit britaniko-amerikan gjithmonë do t’i duhet të gënjejë e të mashtrojë sepse është sistem politik i korruptuar, i pamoral, që nuk beson në autoritetin e Zotit, dhe nuk pranon t’i cëngohet pushteti nga asgjë.

Pavarësisht talentit të tyre, aktorët janë njerëz të dobët politikisht; janë ushtarë politikë të shtetit sekularist. Profesioni apo puna ua kërkon atyre të bëjnë gjëra të pamoralshme. Me pak fjalë, aktorët janë ashtu siç vetë termi e thotë: aktorë – njerëz që luajnë role, që i binden politikës, që punojnë për shtetin sekularist, dhe që janë ushtarë ideologjikë të shtetit. Ata nuk janë vetvetja.

Sigurisht që për shkak të rolit të tyre që kanë në kontrollin e njerëzve për llogari të shtetit sekularist, vetë shtetit i intereson që aktorët të perceptohen si njerëz të pavarur, anti-konformistë, që flasin të vërtetën, dhe që janë vetvetja. Kjo jo vetëm që i bën ata më të pranueshëm tek masat, por njëkohësisht i distancon nga shteti dhe e shlyen moralisht këtë të fundit për imoralitetin e aktorëve apo mesazhet e tyre që kanë të bëjnë me kontrollit e njerëzve.

Aktorët, dhe profesionet e ngjashme me aktrimin, janë njerëzit më të kontrolluar dhe më të cënueshëm politikisht. Jo vetëm që ata nuk ka liri, por janë mercenarë ideologjikë sepse këtë ua kërkon profesioni. Një murator, për shembull, është shumë më i nderuar dhe më i pavarur se një aktor sepse ky i fundit shet një produkt në një treg tërësisht të kontrolluar nga shteti sekularist ndërkohë që në përgjithësi aktorët nuk kanë një profesion të dytë për të fituar para.

Sabri Lushi
Maj 2026

The post SHTETI SEKULARIT MODERN DHE ROLI I ‘PADUKSHËM’ PREJ MERCENARI I AKTORËVE appeared first on Kukes Post.

Për mendimin tim, sot njerëzit kanë nevojë të ndërgjegjësohen rreth kontratave të punës dhe për pasojat e përfitimeve të padrejta që marrin nga shteti.

Diçka që vihet re jo vetëm në vende si Shqipëria, ku qeveria është e padrejtë dhe despotike, por edhe në vendet perëndimore si Kanadaja, është se çdo kush që ka një punë, që përfiton diçka nga shteti, përveç përmbushjes së kushteve të kontratës, shteti iu kërkon punonjësve që të bëjnë edhe punë të tjera informale, jo domosdoshmërisht të paguara, mirëpo që janë shumë problematike për shoqërinë.

Punonjësve iu kërkohet që të bëjnë propagandën e shtetit sa herë që ky i fundit ka nevojë, që të flasin informalisht në emër të shtetit, të mbrojnë shtetin, të veprojnë si spiunë të shtetit, të përfshihen në propagandë pro shtetit ndërkohë që kontrata e punës nuk e thotë një gjë të tillë.

Sigurisht, për ta mbuluar këtë anë të zezë, shteti kërkon ta parqes këtë aktivitet si korrupsion, sikur gjërat janë rrëmujë, sikur partitë politike po veprojnë paralelisht, sikur “çfarë të bëj, më duhet një punë,” sikur nuk është shteti mbrapa këtij aktiviteti, por gjoja njerëzit po kërkojnë ta zhvatin atë.

E vërteta është se nuk kemi të bëjmë me korrupsion, por me një model qeverisës sekularist britanik sipas së cilit ekonomia dhe politika organizohet në mënyrë të tillë që njerëzit duhet të kontrollohen në mënyrë absolute, që ta shohin shtetin si nënën e madhe – mundësisht t’i përulen, që të luajnë rolin e spiunit sa herë që shteti ua kërkon, sa herë që shteti godet e burgos dikë për arsye politike, sa herë që shteti shtyp e bën kërdinë, siç bënte terroristi anglez Enver Hoxha.

Shteti modern i ka bërë ligjet e atilla që është e pamundur të jetosh thjeshtë duke respektuar ligjet, pra njerëzit janë të detyruar të përdorin një mik apo të japin një ryshfet për të marrë një favor apo një punë, por pasojat vijnë mbrapa: duhet t’i shërbesh shtetit pakushte, qoftë edhe si spiun apo agjent kundër qytetarëve të pafajshëm.

Njerëzit duhet të veprojnë vetëm sipas kontratave të punës, dhe çdo gjë tjetër që bëjnë në emër të shtetit dhe për llogari të shtetit është imoralitet, korrupsion, spiunizëm, dhe mashtrim. Nuk ka justifikim askush që të bëhet spiun i shtetit, të përhap propagandën e shtetit, të përhap gënjeshtra shtetërore, të përhap thashetheme shtetërore, të shkatërroj figura njerëzish në emër të shtetit, apo dhe të ndërhyj tek qytetarët e tjerë për t’ia afektuar vendimet e tyre private.

Nëse shteti të kontrakton për të bërë një punë të caktaur, apo të jep një leje shtëpie apo biznesi, apo ndonjë favor tjetër, kjo nuk të jep të drejtën në shoqëri që t’i shërbesh shtetit në mënyrë sekrekte dhe abuzive. Çdo njeri që e bën një gjë të tillë, është imoral, i korruptuar, pa dinjitet, dhe spiun i rëndomtë i shteti.

Ky është pikërisht mekanizmi britanik që po mban një botë të tërë nën thundrën shtypëse. Pra, sipas modelin britanik, secili që ka një punë, që ka marrë një favor nga shteti, duhet të shtyp të tjerët, duhet të heshti kur të shohi padrejtësi, nuk duhet të solidarizohet me ata që iu bëhet padrejtësi.

Sipas fesë islame, kjo është kategorikisht e ndaluar dhe verprime të tilla feja islame i dënon ashpër.

Thotë Profeti Muhammed (paqja qoftë mbi të): “Muslimanët i përmbahen kushteve,” apo,

“Kush na mashtron neve, nuk është prej nesh.”

Çdo person që bën korrupsion, që bën rolin e spiunit të shtetit, që shteti i kërkon një favor kundër një qytetari apo madje dhe të afërmi, duhet të jetë i vetëdijshëm se kjo nuk është as më pak e e as më shumë se imoralitet.

Njeriu le të bëj korrupsion për vetën e vet, por jo në kurriz të të tjerëve. Këtë fenomen të lig personalisht e kam parë pafund në Shqipëri dhe në shtetin e korruptuar kanadez, që do të thotë se kemi të bëjmë me një model britanik për të kontrolluar shoqërinë.

Sabri Lushi

The post Njerëzit kanë nevojë të ndërgjegjësohen rreth kontratave të punës appeared first on Kukes Post.

Nuk ka dyshim se pushteti ka ekzistuar gjithmonë, që nga gjeneratat e para të shoqërisë njerëzore. Për aq kohë sa ekziston një grup njerëzish që jetojnë së bashku në një vend, ata kanë nevojë që t’i nënshtrohen një ligji apo rregulli, pra kanë nevojë që t’i udhëheq dikush, që do të thotë, disa do të jenë mbi disa të tjerë – e ky pikërisht është pushteti.

Sa më e madhe të jetë shoqëria njerëzore, aq më i komplikuar e më i vështirë bëhet pushteti. Nuk është njëlloj si të udhëheqësh disa individë në një vend ku burimet natyrore janë me bollëk me një bashkësi të madhe qytetarësh të cilët kanë akses të kufizuar tek burimet natyrore. Për këtë arsye, kur bota ka pasur vetëm pak njerëz, pushteti politik ka qënë thuajse i panevojshëm. Për shembull, Kurani përmend popullin e Nuhut (paqja qoftë mbi të) si popullin e parë ku qartazi flitet për një shoqëri në të cilën ka pasur pushtet e elitë drejtuese, që kanë ekzistuar disa gjenerata mbas krijimit të Ademit (paqja qoftë mbi të) – njeriut të parë në tokë. Nuhu (paqja qoftë mbi të) është i dërguari i parë i Allahut i dërguar tek njerëzit, mision i cili përfshin dhe të të sjellurit e një legjislacioni hyjnor për ta.

Në kohën tonë, kur shoqëria njerëzore është shtuar kaq shumë, ku nuk ka mbetur gati pëllëmbë toke pa u shkelu nga njerëzit, kur konkurrenca për akses tek burimet njerëzore është luftë për ekzistencë, kur pak gabime të vogla politike mund të çojnë në vdekje nga uria, kur një mos planifikim i duhur mund të ketë pasoja fatale për njerëzit, pushteti ka marrë rëndësinë më të madhe që mund të ketë. Njerëzimi tashmë ka përvojë të gjatë me pushtetin, dhe ai është kthyer në një disipline shkencore apo në një sistem.

Si feja e fundit e universale e shpallur nga Allahu për të gjithë njerëzimin, Islami është udhëzim për shoqërinë – udhëzim shpirtëror për ta drejtuar njeriun tek Krijuesi i tij, si udhëzim shoqëror, që jep modelin më të përsosur se si një shoqëri njerëzore mund ndërtohet, si një legjislacion penal e civil që vendos drejtësi e rregull në shoqëri, si një kod moral e etik që njerëzit ta praktikojnë në marrëdhëniet mes tyre, po ashtu kjo fe flet edhe për pushtetin. Profeti Muhamed (paqja qoftë mbi të) është dërguar si profet për të gjithë njerëzimin, me një legjislacion universal e gjithëpërfshirës, pikërisht në kohën kur bota po kthehej në globalizëm.

Përgjatë dy tre shekujve të fundit, gjërat kanë ndryshuar shumë. Pushteti nuk është më lokal e as rajonal. Pushteti nuk është më autonom, ku lideri i një zone gëzonte autonomi të plotë nga peradori apo kalifi i pushtetit qëndror, kjo pikërisht dhe për arsye logjistike. Nuk ishte as e arsyeshme e as praktike që governatori i një province të luante rolin e një administratori të thjeshtë nën liderin qëndror.

Revolucioni industrial, avancimi i mjeteve të transportit e komunikimit, teknologjia, shfrytëzimi i shkencës, si për shembull i statistikës e ekonomisë, përsosja e armëve etj., kjo ka bërë që pushteti të jetë i një natyre krejt tjetër krahasuar me atë klasik. Pushteti tanimë është shkencë, planifikim, adminstratë, komunikim, forcë, disiplinë, rregulla e ligje pafund, dhe mbi të gjitha, ai i nënshtrohet një hierakie të rreptë; është i përqëndruar në mënyrë unike. Sot pushteti është global, dhe pikërisht komunizmi apo laicitetit apo sekularizmi është fytyra e këtij pushteti.

Sot, kur bota numëron mbi tetë miliardë njerëz, pushteti nuk i lihet rastësisë. Gjërat nuk bëhen duke parë e duke bërë. Pushteti nuk është diçka klasike apo episodike në shoqëri. Pushteti nuk i lihet në dorë vetëqeverisjes së njerëzve, aq më tepër që fetë tradicionale janë hequr nga skena politike, duke përfshirë dhe më kryesorën: fenë islame.

Pushteti politik ka kontroll të gjithanshëm dhe të shtrirë kudo. Ai nuk mund të lejoj ishuj pushtetesh në botë, që mund të lulëzojnë apo konkurojnë me pushtetin qëndror apo perandorak. Tashmë bota ka një qeveri botërore, qoftë përmes manifestimit të OKB-së e qoftë përmes aplikimit të të njejtës ideologji në të gjithë botës, që është sekularizimi apo komunizmi britanik përkundër kontradiktave teatrale që i shiten publikut apo larmishmërisë së partive apo ideologjive politike në dukje. Pra, të mos ngatërrohet pushteti i vërtetë, që është global dhe i centralizuar, me propagandën e radhës.

Fare mirë, sot pushtetin mund ta kishin muslimanët në rang botëror, apo një fe tjetër, mirëpo për një arsye apo një tjetër, sot pushtetin e kanë laikët. Kuptohet, bota është në atë fazë, që për shkak të shkaqeve të lartpërmendura, nuk mund të ketë disa pushtete. Nuk është më në atë faze ku mund të ketë disa perandori apo disa superfuqi. Pra, zhvillimet teknologjike e ushtarake nuk mund të lejojnë në mënyrë praktike që të ekzistojnë disa superfuqi në botë.

Për shembull, para shumë shekujsh, bota mund të kishte disa perandori, dhe për arsye logjistike nuk mund ta asgjësonin njëra tjetrën, jo se e bënin për respekt të njëra tjetrën, por nuk mundeshin. Pushteti është zgjerues, nuk njeh respekt, nuk dalet sepse kështu i pëlqen; ai ndalet vetëm aty ku ngec. Shpikja e trenave, mjeteve ushtarake të shpejta të transportit, armëve të avancuara, anijeve luftarake të sofistikuara etj., bën që pushteti nuk ngec për shkak të logjistikës, dhe nuk ka ngecur. Në luftën për pushtet të fundit që ka dëshmuar bota, ka ngadhënjyer vetëm një forcë, që është Perandoria Britanike, dhe ideologjia e sekularizmit apo laicitetit është feja zyrtare e këtij pushteti.

Në këtë luftë, muslimanët e kanë humbur pushtetin. Po kështu ka ndodhur dhe me judaizmin e krishtërimin, edhe pse laikët janë pasardhës kulturorë e politikë të këtyre të fundit, por jo në ideologji. Mund të ishte krejt e mundur që muslimanët të arrinin të merrnin pushtetin botëror, por Zoti ka vendosur që ata të mos e kenë atë, ndoshta për një urtësi që ne nuk e kuptojmë, apo për urtësinë se kështu realizohet qëllimi i krijimit të njeriut – sprova. Po ta kanë muslimanët pushtetin në rang botërore, thuajse nuk do të kishte kuptim sa i përket sprovës. Gjithashtu, duke humbur pushtetin, muslimanët dëshmojnë se ata e mbajnë këtë fe jo se kanë përfitime politike të menjëhershme, siç i kanë akuzuar për të shkuarën e tyre historike, por ata vërtetë besojnë se është feja e vërtetë. Fakti që sot ka mbi një miliard muslimanë ndërkohë që Islami nuk ka pushtet politik, kjo tregon shumë se çfarë vlere ka kjo fe, që praktikohet me aq kombëngulje përkundër vështirësive politike që vijnë nga pushteti sekularist apo komunist perëndimor.

Për t’iu kthyer sekularizmit, ky është feja politike jo vetëm e Perandorisë Britanike – që sot praktikisht nuk ekziston si term, që është zëvendësuar me institucione ndërkombëtare, si OKB-ja etj.; në fakt, sekularizmi apo laicizmi është ideologjia që ka pshtetin politik në të gjithë botën, përfshirë edhe botën muslimane.

Sa për sqarim, laicizmi nuk është thjeshte e kundërta e fesë, apo të të evituarit të saj nga pushteti, por është një ideologji apo lloj feje që ka pushtetin. Për këtë arsye, kur thuhet se feja nuk ka punë me pushtetin apo politikën, në përgjithësi e kanë fjalën tek feja islame sepse kjo është feja e fundit që ka pasur pushtet pikërisht në momentin historik kur bota është përplasur për të marrë pushtetin botëror. Pra, sekularistët, me fjalë të tjera, thonë që ata kanë pushtetin, e jo se ai është i të gjithëve, që nënkupton dhe i muslimanëve. Jo! Pushtetin sot e kanë sekularistët britanikë, por kjo nuk do të thotë se muslimanët nuk mund të jetojnë, ashtu sikurse po ta kenë pushetin këta të fundit, nuk do të thotë që mosbesimtarët nuk do të mund të jetonin.

Meqenëse pushtetin e kanë laikët, dhe meqë sekularizmi britanik apo komunizmi është feja zyrtare e pushtetit – gjithmonë pushteti ka një ideologji zyrtare, ia vlen të njihet sa më shumë se çfarë promovon kjo ideologji dhe cili është morali i komunistëve apo laikëve. Qëllimisht, shpesh përdor laicizmin, komunizmin, sekularizimin etj. në mënyrë të ndërsjelltë sepse janë e njejta gjë. Shpesh, pushteti britanik i përdor këto terma për të dhënë përshtypjen sikur në bota ka shumë ideologji, për një sërë arsyesh, që nuk është momenti për ta diskutuar këtu.

Ç’ËSHTË SEKULARIZMI DHE ÇFARË MORALI KANË KOMUNISTËT?

Në mënyrë të përmbledhur, sekularizmi apo laicizmi është ideologjia zyrtare e pushtetit në botë akutalisht, i cili ka vetëm një qëllim: kontrol politik. Sekularizmi nuk pretendon të shpëtoj botën. Nuk ka për qëllim të udhëzoj njerëzimin në një aspekt metafizik. Nuk i intereson t’iu mësoj njerëzve se cili është qëllimi i jetës, se pse jetojnë njerëzit, se çfarë do të ndodh pas vdekje, dhe nëse do të ketë ditë gjykimi të madh, e nga aty, parasjsë apo ferr. Sekularizimi është thjeshtë i interesuar të kontrolloj njerëzit dhe të mbaj pushtetin. Ky është qëllimi i tij, praktikisht e zyrtarisht.

Sigurisht që doktrina e sekularizmit nuk rrin pa u shprehur në lidhje me çështje që kanë të bëjnë me metafizikën dhe botën e shpirtit, sikurse e mohon ekzistencën e një jetë tjetër mbas vdekjes, e mohon ekzistencën e Zotit, mohon shpirtin, mohon të padukshme absolute dhe shumë gjëra të tjera që i trajton feja, por këtë e bën sepse këto lidhen me pushtetin. Në fund të fundit, ajo që i intereson komunizmit apo sekularizimit është pushteti.

Për këtë arsye, pushteti kërkon ideologji, aq më tepër kur bëhet fjalë për pushtet global. Pushteti modern ka marrë formën e një industrie të vërtetë, ku, përmes një kombinimi të shkencës, dogmës, forcës ushtarake, monopolit ekonomik e finaciar, ai manifeston forcë të madhe.

Pushteti sekularist apo komunist nuk fillon e mbaron me administrimin politik të shtetit; në fakt, një gjë e tillë praktikisht nuk mund të ekzistoj. Pushteti sekularist kontrollon apo kërkon të kontrolloj gjithçka: administrimin politik e administrativ të shtetit, ushtrinë, ekonominë, bankat, arsimin, mediat, kërkon të kontrolloj stilin e jetës, mënyrën se si njerëzit vishen, se si të dëfrehen, si të ecin, ai prodhon e kontrollon modën, kërkon të kontrolloj vendimet e njerëzve, trurin e lëvizjet e tyre, mënyrë e të menduarit, se si të logjikojnë, si të ushqehen, si të flasin, si t’i organizojnë dasmat e funeralet e tyre, si ta kalojnë kohën e lirë, dhe po të jetë e mundur, dhe anën shpirtërore. Në fund të fundit, të gjitha këto janë pjesë e pushtetit apo çojnë ujë tek pushteti.

Është shumë qesharake të mendosh se çfarë kërkon të bëj sekularizmi, pra të kontrolloj gjithçka, përfshirë dhe shpirtin – apo sipas zhargonit islam, zemrën, dhe njëkohësisht pretendon se ua lejon njerëzve të praktikojnë fenë. Kjo është shumë ironike. T’u lejosh njerëzve të praktikojnë fenë, aq më tepër fenë islame, që përmban një sistem të kompletuar dhe gjithëpërfshirës, do të thotë t’ju japësh liri e pushtet.

Për të rritur rendimentin dhe efikasitetin e pushtetit, sekularizimi ka prodhur një prototip se si duhet të jetë apo sillet njeriu nën pushtetin sekularist. Për këtë janë shkruajtur libra, janë bërë kërkime shkencore, janë ngritur hipoteza, janë shkruajtur artikuj, dhe janë shpikur dhe terma të caktuara.

Për shembull, Manifesti Komunist i Karl Marksit e Frederik Engelsit, i publikuar në Londër, 1848, është një dokument i rëndësishëm që vendos piketat se si duhet të jetë shoqëria materialiste nën pushtetin komunist apo sekularist, që jo rastësisht është publikuar në kryeqytetin e Perandorisë Britanike. Sigurisht që Marksizmi nuk përfaqëson aspak idetë e një individi të vetëm, por paradigmën dhe dogmën politike të sekularizmit apo pushtetit të Perandorisë Britanike, që mbulon të gjitha fushat e jetës, e aq më tepër se si duhet të jetë qytetari modern i shoqërisë komuniste apo sekulariste.

“Njeriu i ri socialist,” që është term shumë i njohur në literaturën komuniste, që gabimisht kufizohet apo lidhet vetëm me vendet komuniste si ish Bashkimi Sovjetik, Kina, apo vende të tjera të lindjes. “Njeriu i ri” ka të bëj pikërisht me pushtetin sekularist britanik. “Njeriu i ri” është prototipi i prodhur nga pushteti sekularist, që jep skicën e njeriut nën pushtetin modern, moralet e tij, sjellen, të menduarit, të vepruarit, se si t’i marri vendimet, se si të jetoj, ç’të bëj me paratë, si dhe ku të investoj, si ta shpenzoj kohën e lirë etj.

Për të “krijuar” njeriun më të volitshëm, që t’i përgjigjet nevojave të pushtetit, sigurisht që sekularizimi ka bërë eksperimente pafund; ka pasur kohën dhe burimet e duhura për të ngritur laboratoret ideologjike e shkencore më të avancuara të mundshme në mënyrë që të prodhoj njeriun e ri ashtu siç e don pushteti. Për shembull, teoria e sjelljes apo biheviorizmit është marrë pikërisht më njeriun e ri sekularist.

Koncepti i njeriut të ri është ideja gjeniale e pushtetit sekularist britanik për çliruar njeriun nga skallëria formale, por për t’ia futur skllavërinë në kokë sepse kështu pushteti është më efikas. Sigurisht, Perandoria Britanike e ka bërë këtë falë luksit të të mbajturit të pushtetit në rang botëror. Në një botë ku ka disa pushtete apo perandori, ku ka opozitë, e për rrejdhojë, ku ka luftëra reale, disa lloj eksperimentesh me njeriun nuk mund të bëhen.

Me fabrikimin e njeriut të ri sekularist, bota nuk ka më skllavëri. Ajo ekziston vetëm nëse ekziston liria, pra kur njeriu është i lirë. Njeriu i ri modern, njeriu i ri socialist, qytetari i panjohur, apo çfardo lloj termi që të përdoret, nuk ka më një alternative të legjitimuar nga pushteti. Për rrjedhojë, nuk është e nevojshme të përdoret termi skllavëri. Sot, të gjithë janë të lirë, ka liri shtypi, ka liri shprehje, liri ndërgjegje, liri politike – të gjitha terma modern dhe të pakuptimtë në një botë klasike. Këto ekzistojnë sepse njeriu është futur në kuti; çfarëdo që të shkruaj, flas, mendoj, praktikoj, të gjitha janë të kontrolluara. Sot të gjithë janë të lirë sepse të gjithë janë skllevër të pushtetit sekularist britanik.

Sipas pushtetit sekularist, njeriu modern duhet të jetë pasues i verbër, nuk duhet të mendoj shumë sepse pushteti mendon për të, duhet t’ju bindet urdhërave të pushtetit, dhe kur të bëj opozitën apo kritikën, këtë duhet ta bëj sipas modelit të dhënë nga pushtetit. Prototipi i njeriut modern është qenie pa moral, apo morali i tij përcaktohet nga pushteti. Njeriu nuk duhet të ketë besnikëri ndaj askujt tjetër përveç pushtetit, duhet t’i nënshtrohet pushtetit, “t’ia hapi zemrën partisë,” të mbaj sekretet e pushtetit, të jetë i gatshëm të tradhëtoj çdo kënd që pushteti e urdhëron, përfshirë edhe njerëzit më të afërt apo anëtarët e familjes. Njeriu i ri i pushtetit sekularist nuk ka familje apo besnikëri familjare. Besnikëria është vetëm ndaj pushtetit. Njeriu i ri sekularist apo komunist mendon ashtu siç ia kërkon pushteti; ai apo ajo nuk ka një kod moral të tijin apo të sajën. Për hirë të pushtetit, njeri duhet të gënjej, të pres në besë, të jetë mashtrues, të mos ketë besë, të jetë hileqar, gjithçka ta bëj në mënyrë sekrete, nuk duhet të bashkëpunoj me askënd vetëm se me pushtetin apo përmes pushtetit, duhet të përgojoj, të influencoj të tjerët në emër të pushtetit, të mos lë dy njerëz të bëhen bashkë, dhe të jetë xheloz për pushtetin.

Qytetari modern sekularist apo komunist nuk ka moral familjar. Gruaja e fëmijët i përkasin pushtetit. Ai vendos për ta. Ai i përdor ata, qoftë dhe për shërbime seksuale po të jetë e nevojshme. Përdhunimi seksual është pjesë e qenësishme e formësimit të njeriut modern nën pushtetin sekularist. Të shfaqës xhelozi për anëtarët e familjes, kjo përbën një revoltë ndaj pushtetit sekularist dhe manifeston besnikëri të cënguar ndaj qeverisë e shtetit. Gjithçka i përket partisë, pushtetit, qeverisë, gjykatës. Ata vendosin për çdo gjë.

Qytetari modern nën pushtetin sekularist duhet të jetë spiun i shtetit, t’i përgjigjet atij në çdo çast e sipas nevojës, kundër kujt të doj, dhe pa asnjë kusht. Njeriu nuk mund të jetë i lirë nën pushtetin modern. Në fund të fundit, shteti i ka të gjitha mundësitë për ta realizuar këtë sepse ai kontrollon çdo gjë: punëdhënien, ekonominë, ligjet, gjykatat, policinë, informacionin, botën informale, bandat, kriminelët, grupet terroriste, mafian, ushtrinë, mediat, dhe aksesin tek çdo individ. Për të kontribuar tek pushteti i shtetit modern, familja konsiderohet jo si njësi shoqërore autonome, por si një mekanizëm kontrolli i njerëzve. Kjo është dhe një arsye se pse familja është tjetërsuar plotësisht, por ka ngelur si emër.

Nga ana tjetër, kjo nuk do të thotë që njerëzit janë të vetëdijshëm për këtë gjendje. Secili mendon se është i lirë. Pra, masat e njerëzve nuk mund të mendojnë në mënyrë të strukturuar për të kuptuar modelet apo strukturën e pushtetit. Njerëzit janë individë, edukohet nga pushtetit, mendojnë siç i mëson pushtetit, dhe nuk kanë mundësi të mendojnë më gjatë. Nga vetë natyra, njerëzit nuk mund të mendojnë jashtë kutie sado të kenë përshtypjen se po e bëjnë një gjë të tillë.

Falë Zotit, e keqja ka një kufi dhe nuk mund të kaloj caqet e veta, qoftë dhe kur vjen puna tek sekularizmi, i cili ka pushtet marramendës. Po të ishte për pushtetin sekularist, njerëzit do të hanin edhe bar, por është mëshira e Zotit që gjithmonë e bën që një grup njerëzisht t’i kundërvihen padrejtësisë dhe tiranisë së pushtetit. Për këtë Allahu ka dërguar Kuranin, si standart e reference për njerëzit, që ata të mos kalojnë caqet u pushtetit, dhe pikërisht për t’ju dhënë atyre mundësi në mendojnë jashtë kutie.

Mjafton të përmendim atë çfarë po ndodh në SHBA, Kanada, apo Europën perëndimore në lidhje me gjininë e njerëzve për të kuptuar se deri ku arrin cinizmi i pushtetit sekularist apo komunist. Politika amerikanë po vën në dyshim edhe përkufizimet më natyrore të njeriut. Ka anëtar të gjykatës supreme në Amerikë që nuk dinë se çfarë është një grua. Është një pyetje e zakonshme tashmë në mediat perëndimore, mes politikanëve, gazetarëve e analistëve politikë se çfarë është gruaja. Ky është sekularizmi tiranik. Po të jetë në dorën e tij, nuk do të linte gjë pa i bërë njeriut; jo vetëm që do të përkufizonte sipas dëshirës se ç’është gruaja – gjëja më natyrale dhe më e vetëkuptueshme, siç po e bën për fat të keq, por do t’i bënte njerëzit të hanë bar, për të mos thënë se edhe këtë do e bëj.

Për aq kohë sa njerëzit nuk e përdorin trurin e tyre e që nuk marrin për udhëzim atë që Zoti ua ka zbritur për udhëzim, do të vazhdojmë të shikojmë e dëshmojmë marrëzira e çmedurira. Do të vazhdojmë të ndeshemi me njerëz pa dinjitet, të pa besë, spiunë pushteti, që veprojnë në mënyrë sekrete sikur të jenë anëtarë të mafias – sepse kështu tallet pushteti me ta, që gënjejnë, që janë hipokritë, që vrapojnë mbas parasë apë të mirave materiale si qenër të uritur – që gëlltasin edhe jashtëqitjen e tyre, që nuk kanë besnikëri, që nuk kanë respekt për njeriun, që nuk kanë respekt as për vetet e veta, që enden si hutuar ndërkohë që pushteti tallet me ta, njerëz që nuk kanë familje e moral.

Qëllimi nuk është për t’i fyer e ofenduar komunistët apo sekularistët apo qytetarët modern të shtetit sekularist, që tipikisht janë të pafe, por për të vënë në dukje marrëzinë, errësinën, e xhahilitetin ku ata janë zhytur, me shpresë se mos kuptojnë sadopak për gjendjen e tyre të mjeruar, dhe me shpresë që ata të bëhen të vetëdijshëm për tiraninë e pushtetit sekularist modern, se sa pushtet i padrejtë është ky, se sa tiran e shtypës është, që jo vetëm i trajton njerëzit si spiunë e shërbëtorë të rëndomtë, por ka arritur kulmin duke u tallur me ta: duke iu thënë se të qenurit burrë apo grua nuk ka të bëj me organet gjenitale mes këmbëve, porse ky është një konvecion shoqëror. Tirania sekulariste ka arritur pikën kritika, ku po e shpie njerëzimin në prag të humnerës, që po të jetë e nevojshme, do t’i bëj ata të hanë edhe bar si bagëti.

Sabri Lushi

Korrik, 2023

The post MORALI I QYTETARIT MODERN APO KOMUNISTËVE DHE TIRANIA E PUSHTETIT SEKULARIST appeared first on Kukes Post.

Si fillim, të gjithë ata që nuk e dinë mirë se ç’janë partitë politike në të vërtetë, ç’rol kanë, kush i themelon e kush i kontrollon, është shumë e thjeshtë për ta mësuar një gjë të tillë. Ato janë një mekanizëm politik i shpikur nga Perandoria Britanike si një mënyrë gjeniale për të kontrolluar njerëzit, për t’i përçarë ata, për të kontrolluar zërat politik në shoqëri, por që nuk kanë të bëjnë farë me qëllimin që pretendohet, si për shembull, për të bërë opozitën, për të qarkulluar ide të reja, e kështu me radhë.

Në kohën tonë, të gjitha partitë politike i kontrollon CIA. Mënyra më e mirë për ta kuptuar këtë është që të tentosh të formosh një parti apo lëvizje politike vetë, edhe pse nga pikëpamja logjistike është e vështirë, dhe do ta shohësh se çfarë përballje do të kesh me CIA-n e me Qeverinë Amerikane, që përkundër asaj që proklamon – si mbështetëse e lirive politike, në të vërtetë Amerika është simboli i tiranisë politike në botë, por namin e ka të madh për shkak të forcës ushtarake e propagandës së madhe.

Duke parë rolin e Vetëvendosjes, aktivitetin e saj politik, idetë që përfaqëson, dhe imazhin politik të liderit të saj – agjent tipik i CIA-s, mund të thuhet që kjo parti politike është themeluar nga CIA e Qeveria Amerikane për këto arsye:

E para, kjo lëvizje ka pasur për qëllim për të promovuar idenë e patriotizmit të llojit sekularist, idesë së pavarësisë, nacionalizmit, e vetëvendosjes – nga e cila vjen dhe emri i saj, pikërisht në momentin mbas luftës kur ndoshta shumë kosovarë mund të kenë filluar të ngrenë ca dyshime serioze për gjithçka kishte ndodhur në Kosovë. Ndoshta ka pasur prej tyre që me të drejtë mund të kenë vënë në dyshim dhe luftën apo shumë aktivitete të saj të dyshimta – jo se ata nuk donin të kishin shtetin e vet.

Në fund të fundit, Kosova u bë mbas lufte shumë më keq në disa aspekte. Ekonomia u shkatërrua. Kosovarët përfunduan në popullin më të izoluar të Europës, pra përfunduan shumë më keq se gjatë kohës së Jugosllavisë. Papunësia filloi të rritet. Morali i kosovarëve u prish dhe shoqëria filloi të degjenerohej. Po ashtu, dhe liritë politike e fetare nuk ishin fare të garantuara. Kujtojmë këtu rastin kur me dhjetra hoxhallarë u arrestuan apo arrestoheshin herë pasë here, deri dhe tek njerëz të nderuar si Shefqet Krasniqi. Kështu që, qeveria kosovare – qeveri për të cilën kosovarët kishin luftuar me gjak, filloi të sillej më keq se Serbia e dikurshme.

Patjetër që nga ana politike nuk është për t’u habitur fare. Sipas Perandorisë Britanike apo Qeverisë Amerikane, qëllimi i pavarësisë nuk është për t’iu dhënë njerëzve liri, por për t’i cënguar ata, për t’i rrethekuar ata me kufijë, për t’ua dobësuar ekonominë e për t’i bërë ata më të varur. Britania e Madhe nuk e ka shpikur pavarësinë nacionale si mënyrë për t’iu dhënë njerëzve liri, por për t’i kontrolluar ata. Sigurisht që popujt e ngatërrojnë konceptin e patriotizmit klasik me pavarësinë moderne, që janë dy gjëra krejt të ndryshme.

Gjithësesi, kosovarët mund të kenë filluar masivisht të artikulojnë një farë pakënaqësie me pavarësinë e rreme. Ata kanë pasur pritshmëri më të mëdha. Ishin të entuziazmuar për të shijuar më shumë liri. Në fund të fundit, njeriu lufton për të pasur një jetë më të mirë, një ekonomi më të zhvilluar, për të pasur liri fetare, që njerëzit të kenë mundësi të mbrojnë familjet e nderin e tyre. Nëse këto nuk garantohen, nuk pyet kush pastaj për simbolika, si flamuri, himni, pavarësia, e budallallëqe të tilla. Njerëzit duan bukë, strehë, e siguri. Dhe pikërisht këto nuk po siguroheshin mbas luftës. Jo më kot me mijëra kosovarë filluan të lënë vendin e të largohen si azil kërkues në Europë, pa letra e pa të drejta, më keq se në kohën e paraluftës.

Përse luftuan ata? Që të përfundojnë në Europë si azil kërkues? Që ta arrestohen? A nuk kishin luftuar ata për liri fetare ndërkohë që qeveria sekularite kosovare filloi të arrestoj hoxhallarët në një vend që ishte 95% apo më shumë me popullatë muslimane? E vërteta është se për Amerikën, këto nuk kanë ndodhur rastësisht. Amerika nuk iu ka dhënë “pavarësinë” kosovarëve për t’i ndihmuar ata. Qeveria Amerikane nuk ndihmon askënd në botë. Lufta e Kosovës nuk ka pasur kurrë për qëllim që të nxjerr në dritë një Kosovë më të lirë dhe më të mirë ekonomikisht. Qëllimi i Amerikës ka qënë për ta zhbërë popullsinë muslimane të Kosovës, që janë muslimanë autoktonë europianë. Të mos harrojmë faktin se Perandoria Britanike dhe Qeveria Amerikane e kanë agjendë për ta spastruar Ballkanin nga muslimanët, që do të thotë, Amerika lufton kundër interesit tonë dhe i bie të jetë armikja jonë më e madhe.

Unë nuk e vë në dyshim se kosovarët vetë kanë derdhur gjakun për liri të vërtetë, por thjeshte po theksoj qëllimin e Qeverisë Amerikane, qëllim që është shumë i deshifrueshëm, aq më tepër që faktet politike të mbas-luftës flasin vetë, që i përmenda përmbledhurazi më sipër. Këtë e kanë kuptuar shumë kosovarë. Shumë patriotë e burra të Kosovës mund të kenë ngritur pyetje serioze mbas luftës kundër asaj që po ndodhte.

Duke marrë në konsideratë qëllimin e vërtetë se pse Amerika është përfshirë në luftën e Kosovës – pra për të zhbërë popullsinë muslimane dhe nderin e tyre, ajo e ka ditur se do të ketë qytetarë kosovarë që do ta kuptojnë këtë. Pikërsiht, për të adresuar këtë problem, Qeveria Amerikane dhe CIA kanë themeluar Vetëvendosjen.

Normalisht, Kosova nuk duhet të kishte nevojë për një lëvizje politike të tillë, që të ngrinte flamurin patriotik, që të fliste për vetëvendosje – jep përshtypjen sikur nuk e dinin këtë kosovarët, që të promovonte dëshirën për t’u bashkuar me Shqipërinë, që të theksonte pafund sekularizmin, por që në thelb nuk ka një identitet të saktë e të qartë politik. Ajo thjeshtë bën propagandë. Nuk ka dyshim se mbas lufte të githë kosovarët ishin patriotë, që kishin luftuar për vetëvendosje, që donin një shtet të tyre. Përse duhet ta theksonte këtë gjë Vetëvendosja? Përse duhet ta valëvizte flamurin fallso patriotik në një shoqëri ku të gjithë ishin patriotë?

Ashtu siç e thash më sipër, mund të ketë pasur kosovarë mendjehapur që kanë gritur ca pyetje të drejta rreth asaj që po ndodhte në Kosovë, ku ekonomia po dobësohej, nuk kishte punë, njerëzit filluan të linin vendin, dhe mbi të gjitha, liritë fetare nuk u garantuan. Për mendimin tim, Vetëvendosja adresoi ekzaktësisht këtë të vërtetë të madhe e të hidhur. Kryetari i saj – agjenti i CIA-s, filloi të promovoj një nacionalizëm të thatë, të pakuptimtë në një popull ku donin bukë e strehim, jo përralla nacionalizmi. Vetëvendosja filloi të promovoj idenë e sekularizmit dhe shtetit demokratik, duke ua përplasur fytyrës të gjithë atyre që duanë liri fetare, që thonë se Kosova është me shumicë muslimane e që kjo duhet të reflektohej dhe në politikë e në ligjet e shtetit.

Vetëvendosja po bën zhurmë politike të pakuptimtë. Po kërkon të krijoj një frymë politike për të çorientuar kosovarët: nga një anë duket sikur flet kundër Amerikës, nga ana tjetër mbron demokracinë amerikane, nga një anë flet për ide patriotike e konservatore, nga ana tjetër kur kosovarët duan liri fetare, ajo iu thotë se “nuk e kuptoj këtë gjë; ne jemi shtet laik,” thua ti se kosovarët kishin luftuar për shtet laik apo përrallat e Anglisë e Amerikës. Kosovarët kishin luftuar për një jetë më të mirë, për liri fetare, për të ruajtur nderin e familjes, për të mbrojtur gratë e fëmijët e tyre. Ata nuk kishin luftuar për laicizëm, që ua tundë fytyrës Vetëvendosja ditë e natë.

Për ta mbyllur, kosovarët nuk duhet të mashtrohen nga kjo lëvizje apo parti politike e themeluar nga CIA pavarësisht teatrit politik sikur Vetëvendosja nuk i ka marrëdhëniet mirë me Amerikën apo bashkësinë ndërkombëtare. Kjo është thjeshtë teatër për ta bërë atë të besueshme tek kosovarët, për t’ia rrituar asaj kredibilitetin tek populli i mençur kosovar. Nuk është hera e parë që Amerika e bën këtë lojë, që spiunët e agjentët e saj i mbron duke i sharë publikisht e duke u distancuar nga ta.

Për rolin e saj të ndyrë, mashtrues, parti pa identitet, që promovon një nacionalizëm e patriotizëm të thatë, që iu thotë kosovarëve se ata kanë luftuar për laicizëm e jo për liri fetare, që është themeluar nga vetë CIA, kjo parti duhet braktisur nga kosovarët. Nuk bëhet Kosova me spiunë të CIA-s, me njerëz pa identitet. Kosova është shtet musliman, kështu që ajo duhet të drejtohet nga një burrë kosovar, nga një musliman, që e përfaqëson atë vend në mënyrën më të duhur, e jo nga spiunë të CIA-s.

Sabri Lushi

The post PËRSE CIA E THEMELOI LËVIZJEN PËR VETËVENDOSJE NË KOSOVË appeared first on Kukes Post.

Imagjino sikur Shqipëria të ishte shteti i pesëdhjetë e një i Shteteve të Bashkuara të Amerikës, sikur presidenti amerikan të ishte shqiptar, sikur shumë sekretarë të qeverisë amerikane të ishin shqiptarë, sikur shumë biznesmenë të ishin shqiptarë, sikur Shqipëria të ndodhej gjeografikisht në kufirin më të rëndësishëm të kësaj perandorie, a nuk do të thoshim se SHBA është e jona? A nuk do të thoshim se shqiptarët nuk janë thjeshtë të privilegjuar brenda kësaj perandorie, por në fakt perandoria është e tyre, ashtu siç çdo shtet i SHBAs e quan atë shtet të vetin.

Në një situatë të tillë – kur shqiptarët do të mbanin poste të larta politike, ekonomike, ushtarake, intelektuale, kur feja e tyre do të ishte e njejtë me fenë e perandorisë, kur numri i popullsisë së tyre do të ishte i konsiderueshëm, çfarë arsye do të kishin shqiptarët të luftonin kundër perandorisë së tyre?

Në fakt, në një situatë të tillë do të ishte më e udhës që të thoshim se të tjerët po luftojnë për t’ua marrë atyre perandorinë nga duart. Shqiptarët nuk kishin çfarë to humbnin sepse ata e kishin pushtetin. Ata mbanin postet më të lart. Ishin britanikët pikërisht që po kërkonin t’ua merrnin pushtetin nga duart.

As më pak e as më shumë, kjo ka qënë gjendja e shqiptarëve gjatë kohës së Perandorisë Osmane. Ata mbanin poste të larta. Shqiptarët nuk ishin thjeshtë të privilegjuar, por perandoria ishte e tyre. Ata banonin në frontin më të rëndësishëm të saj: në kufirin me Europën barbare, që ishte armiku më i madh i muslimanëve dhe i Perandorisë.

Ndërsa sot, armiqtë tanë, ata që na pushtuan dhe na shkatërruan në fillim të shekullit 20-të, që na copëtuan në Ballkan, që na vranë, na shkretuan, na shkatërruan gjithçka, që e kanë shndërruar popullin tonë në popullin më të diskriminuar të Europës, që tallen me ne, që na nënçmojnë, që na vjedhin burimet natyrore, sot ata na thonë se janë aleatët tanë strategjik – Amerika dhe Perandoria Britanike, barbarët e hajdutët e botës.

Amerika dhe Perandoria Britanike janë armiqtë më të mëdhenjë tanët. Nga një popull perandorak, me liri e privilegje politike, na kanë kthyer në popullin më të nënçmuar të Europes. Kontrata ekonomike që ata na kanë ofruar është: kurbeti për të punuar si punëtorë hekuri, e madje pa dokumeta.

Britania e Madhe dhe Qeveria Amerikane – simboli i korrupsionit, kanë guximin të na dhonë se ata na çliruan nga Perandoria Osmane. Na çliruan nga perandoria jonë?

Amerika është nëna e gënjeshtrës, mashtrimit, spiunazhit, e propagandës.

I keni parë gjelat e CIA-s të cilët flasin ditë e natë në media duke sharë shqiptarët, duke sharë të shkuarën tonë kur ne ishim popull perandorak?! I keni parë këta agjentë që gënjejnë rreth historisë sonë? Që flasin për pellazgët, ilirët, gjuha, dialekti, serbi, greku, e përralla të tilla, si e si për t’i bërë hije të shkuarës sonë perandorake?

Çdo intelektual shqiptar që shtrembëron historinë, që kërkon ta quaj periudhën më të lavdishme për në, siç është ajo gjatë Perandorisë sonë Osmane, ata janë spiunë e agjentë të CIA-s, ata janë sahanë-lëpirës e komunistë të Britanisë së Madhe e tradhëtarët më të mëdhenjë të kombit tonë.

Amerika nuk është aleati ynë strategjik sepse faktet flasin vetë. Ajo është armikja jonë më i madhe, shkatërruesja e popullit tonë. Ishin pikërisht këta paganë perëndimorë që u bashkuan kundër shqiptarëve në fillim të shekullit 20-të që na copëtuan e na kthyen në popullin më të varfër.

Të mos harrojmë se Konferenca e Ambasadorëve, në të cilët u vendos fati i shqiptarëve, u mbajt në Londër – në kryeqendrën e Perandorisë Britanike, dhe nën mbikqyrjen e familjes mbretërore britanike.

Nëse flasim për pushtim, nuk ishim të tillë nën Perandorinë Osmane, por sot jemi të pushtuar, të pushtuar nga paganët e barbarët amerikanë e britanikë. Të pushtuar jemi sot, jo atëherë.

Sa i përket përrallave të CIA-s si pellazgët, ilirët, kombi, flamur, shpella e Krujës, pavarësia, nuk kemi nevojë për këto përralla të sponsorizuara nga Qeveria Amerikane.

Sabri Lushi

The post Amerika dhe dhe Britania e Madhe janë armiqtë më të mëdhenj të shqiptarëve appeared first on Kukes Post.

The post A JANË SHKOLLAT MODERNE KASAPHANET E FËMIJËVE? appeared first on Kukes Post.

In 1913, the Conference of Ambassadors in London – the Capital of the British Empire, determined the future of the country known as Albania, which, as a result of this conference, consists of an area of 28,748 km2 – one of the smallest countries in the world, raking as 140th. The British Empire and the US Government claim that Albania, regardless of its small territory, was saved by them, so we should be grateful.

Get tirana.social on google play:

Let’s supposed for the sake of argument that they ‘saved’ Albania. However, the inevitable question is that which Albania did they save? Eleven decades from that conference are sufficient to allow us answer this question.

The British Empire and the USA saved an Albania which was home to one category of people: atheists, and probably Christians. As for the Muslims, who were 70% percent of the population, it was not. They were persecuted, killed, murdered, and forced into exile such as the famous family of the great Muslim scholar, Muhamed Nasirudin Albani, who immigrated in 1928 from Shkodra to Syria. So, more than half of the Albanian indigenous population found themselves as foreigners in 1913. This is what the British saved.

The British Empire and the USA saved an Albania that was about to be ruled by criminals, terrorists, traitors, thieves, spies, and agents, such as Fan Noli, Ahmed Zogu, Enver Hoxha, Mehmet Shehu and those after them to this very day. Without exception, those were western agents. What they did to Albanians, especially to Muslims, no other enemy would have done worse.

They saved an Albania that promotes only corrupt people and allows to succeed only agents and spies. In Albania, schools, universities and businesses are not liberalized. While all children are forced to attend the governmental schools for brainwashing and waste of time purposes, only few are de facto allowed to succeed. For example, as a student of the University of Tirana myself, I’ve seen first hand how systemic and horrible the discrimination is. Everything is done underground. Albanians are not equal.

They’ve saved an Albania whose natural resources and the land are not exploited by the Albanian people. Albania has a chaotic and very unjust property law. Every single government has promised to address this issue, but none of them has made any change. As an Albanian, for instance, I have no property, no real estate, no business, no option to live or find a job as the intelligence service and the abusive laws make it impossible unless one shows full subservience to the state.

The USA and the British Empire have saved an Albania which serves only them, not the majority of Albanians. They’ve saved an Albania which today is poor, chaotic, with abusive laws, and with a society torn apart. They’ve saved an Albania whose energy is stolen, an Albania that can be defined as the country of spies and agents, not free people.

Thank you but no thank you to the USA and the British Empire. You’ve destroyed our country.

Sabri Lushi

The post WHICH ALBANIA WAS SAVED? appeared first on Kukes Post.